II SA/Gl 1389/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. nr [...] mocą której nałożono na skarżąca karę pieniężną za usunięcie drzew bez zezwolenia w kwocie 65.827,77 zł, M. P. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd może wstrzymać na wniosek strony skarżącej wykonanie aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dokonując oceny złożonego wniosku Sąd doszedł do przekonania, że spełniona została ustawowa przesłanka wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu niewstrzymanie jej wykonania może rodzić niebezpieczeństwo spowodowania po stronie skarżącej niepowetowanej szkody. Należy bowiem mieć na uwadze, że decyzją organu pierwszej instancji nałożono na skarżąca karę pieniężną za usunięcie drzew bez zezwolenia w wysokości 65.827,77 zł. Spłata w całości tak znacznej kwoty pieniężnej, niewątpliwie stwarzałaby realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w majątku skarżącej i miałaby realny i znaczący wpływ na jej sytuację ekonomiczną. Natomiast nieuiszczenie w terminie kary pieniężnej spowoduje wszczęcie postępowania egzekucyjnego, co niewątpliwie wiązać się będzie z koniecznością poniesienia przez skarżącą dalszych kosztów. Mając zatem na względzie zarówno wysokość nałożonej kary, jak i ewentualną egzekucję administracyjną ze stosowaniem środków przymuszających, należało przyjąć, iż wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia niepowetowanej szkody w majątku skarżącej, a powstałych kosztów nie wynagrodziłby późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia. W świetle wskazanych okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.