II SA/Gl 139/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.M. (M.) na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy T.M. zwrócił się o ustanowienie adwokata z urzędu. W druku formularza strona zaznaczył, że jest poza tytułem prawnym do lokalu o pow. 34,7 m2 będącego przedmiotem postępowania toczącego się przed sądem powszechnym, nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Wnioskodawca nie posiada również żadnych dochodów, a na bieżące potrzeby środki czerpie z pożyczek. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz.270 – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Analiza okoliczności dotyczących stanu majątkowego T. M. pozwoliła stwierdzić, że jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługiwał na uwzględnienie. Z treści formularza wynika, że wnioskodawca nie dysponuje żadnym majątkiem, którego zbycie lub obciążenie mogłoby przynieść dochód nie posiada również żadnego źródła stałego dochodu. Rozpoznając niniejszy wniosek uwzględniono również oświadczenia i dokumenty źródłowe, które skarżący złożył w zakresie innych zawisłych przed tutejszym Sądem spraw, w których także ubiegał się o przyznanie prawa pomocy (sprawy o sygn. akt IV SA/Gl 370/12, IV SA/Gl 372/12, IV SA/Gl 375/12, IV SA/Gl 1196/12). W tym zakresie wzięto pod uwagę zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] r., potwierdzające fakt, iż za rok [...] skarżący nie składał zeznania podatkowego o wysokości osiągniętego dochodu, zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w T. z dnia [...] r., z którego wynika, że zarejestrował się on w tej instytucji, jednak nie ma prawa do pobierania zasiłku dla bezrobotnych. oraz wyjaśnienia, w których podał, iż jest osobą bezdomną, "przebywa na klatce schodowej" i nie jest w stanie podać orientacyjnej miesięcznej wysokości kosztów utrzymania. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 3 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.