II SA/Gl 1391/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu Skarżący, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu. Z treści formularza wynika, że P. G. pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i synem. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, w tym oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Źródłem utrzymania się rodziny wnioskodawcy jest wynagrodzenie za pracę P.G. oraz zasiłek z ZUS przysługujący jego małżonce. Skarżący podkreślił, że uzyskiwany dochód niemalże w całości pochłaniają bieżące koszty utrzymania, stąd też nie jest możliwe wygospodarowanie przezeń jakichkolwiek środków pozwalających na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Na wezwanie referendarza sądowego nadesłał dokumenty obrazujące dochód uzyskiwany w jego rodzinie oraz umowę najmu zajmowanego przez jego rodzinę lokalu mieszkalnego. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U.z 2012 r. poz. 270 – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy. Łączny dochód w rodzinie P. G. wynosi 2073 zł netto miesięcznie. Z tego dochodu skarżący ponosi stały wydatek z tytułu najmu mieszkania w kwocie 1100 zł miesięcznie. Oprócz tego pokrywa również koszty mediów we wspomnianym lokalu. Do dyspozycji jego trzyosobowej rodziny pozostaje tym samym stosunkowo niewielka kwota, która musi wystarczyć na zaspokojenie potrzeb dwóch dorosłych osób oraz małego dziecka. W ocenie rozpoznającego wniosek powołane przez wnioskodawcę okoliczności, które znajdują potwierdzenie w nadesłanych dokumentach, w sposób dostateczny uprawdopodabniają tezę o szczególnie trudnym położeniu materialnym jego rodziny i związanym z tym brakiem możliwości samodzielnego opłacenia kosztów sądowych oraz skorzystania z usług fachowego pełnomocnika. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.