II SA/Gl 1391/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wykonanych robót budowlanych w kwestii wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. W dniu 13 września 2014 r. (data nadania na poczcie) E. S. wniosła, za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na postanowienie tego organu z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wykonanych robót budowlanych. W jej treści skarżąca zawarła stwierdzenie, że nie mogła wcześniej napisać, gdyż nie miała pieniędzy nawet na wysłanie listu. Jak wynika z akt sprawy zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 13 sierpnia 2014 r. wobec tego ustawowy termin do wniesienia na nie skargi upłynął skarżącej z dniem 12 września 2014 r. (piątek, który nie był dniem wolnym od pracy). W świetle tej okoliczności Sąd uznając, że powyższe stwierdzenie skarżącej może w swej istocie oznaczać, że wnosi ona o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wezwał skarżącą do wskazania i uprawdopodobnienia okoliczności, które spowodowały, że już w dniu 13 września 2014 r. mogła nadać na poczcie poleconą przesyłkę pocztową zawierającą skargę. W piśmie procesowym z dnia 21 listopada 2014 r. skarżąca opisała szereg zdarzeń, które wpłynęły na to, że nie dochowała terminowi do wniesienia skargi. Skarżąca zwróciła przede wszystkim uwagę na zły stan swojego zdrowia w tym okresie, wynikający z ogólnego przemęczenia organizmu i nagromadzonych stresów związanych z trudną sytuacją finansową. Skarżąca przedłożyła kserokopię dokumentacji medycznej potwierdzającej jej problemy zdrowotne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 Ppsa, pismo z przedmiotowym wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 Ppsa). Jednocześnie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 Ppsa) oraz dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 Ppsa). Przenosząc powyższą regulację na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać wymaga, że skarżąca w istocie w samej skardze zawarła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia (jego treść sprecyzowała zaś w dalszym piśmie procesowym z dnia 21 listopada 2014 r.) Skargę zaś nadała na poczcie w dniu 13 września 2014 r., tj. następnego dnia po upływie ustawowego terminu do jej złożenia. Dochowała zatem warunkowi terminowości tego wniosku oraz dokonania uchybionej czynności procesowej. Przechodząc natomiast do oceny okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, Sąd uznał, że skarżąca w wystarczający sposób uprawdopodobniła brak swojej winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi. Zły stan zdrowia skarżącej w okresie, w którym bieg termin do wniesienia skargi (potwierdzony złożoną do akt dokumentacją medyczną) mógł uniemożliwić jej jego dochowanie, w natłoku obowiązków związanych z podejmowanym zatrudnieniem. Mając na uwadze powyższe okoliczności podkreślić wymaga, że instytucja przywrócenia terminu do dokonania czynności, aczkolwiek mająca charakter wyjątkowy w stosunku do wyrażonej w art. 85 Ppsa zasady, zgodnie z którą czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, ma umożliwić uwolnienie się przez stronę od negatywnych skutków uchybienia i tym samym zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd. Taka też sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, zatem mając na względzie konstytucyjną zasadę prawa do sądu należało przywrócić skarżącej termin do wniesienia skargi, w oparciu o regulację art. 86 § 1 Ppsa.