II SA/Gl 1393/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J., M. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia w sprawie potwierdzenia stanu prawnego dotyczącego zmian na nieruchomości p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik J. J. i M. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., skargę na postanowienie tegoż organu z dnia [...] r., [...], utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r., nr [...] odmawiające wydania zaświadczenia o żądanej treści podanej we wniosku z dnia [...] r. Przewodniczący Wydziału II zarządzeniami z dnia 20 listopada 2012 r. zobowiązał skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,00 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), a ponadto wezwał pełnomocnika skarżących do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed sądami administracyjnymi bądź odpisów pełnomocnictw, których odpisy znajdują się w aktach administracyjnych sprawy. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie przewidzianym do uiszczenia wpisu sądowego i uzupełnienia braku formalnego skargi pełnomocnik skarżący w piśmie z dnia [...] r. wystąpił o cofnięcie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi zaś wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi należy zatem do czynności dyspozycyjnych strony i jest niedopuszczalne jedynie wówczas, gdy może wywołać skutki, o których mowa w powołanym przepisie. Zdaniem Sądu takie okoliczności w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą. Wobec powyższego na podstawie odpisów pełnomocnictw znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy z których zakresów wynika umocowanie do działania w imieniu skarżących w zawisłej sprawie przez ustanowionego pełnomocnika, cofnięcie skargi uznać należało za w pełni skuteczne. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na mocy art. 161 § 2 p.p.s.a. oraz art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, orzekł jak w sentencji postanowienia.