II SA/Gl 1399/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 10 lutego 2020 r. sprawy ze skarg L. M., E. G., O. Z., K. M., A. S. oraz A. S. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę K. M. Pismem z dnia 26 września 2019 r. adwokat K. F. wniosła w imieniu skarżących skargę na wymienione w sentencji postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach. Wymieniona osoba, oznaczona w nagłówku pisma jako pełnomocnik skarżących została wezwana pismem z dnia 4 listopada 2019 r. do usunięcia braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie opłaconego opłatą skarbową pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach lub przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skutecznie doręczono wymienionej osobie w dniu 19 listopada 2019 r. W odpowiedzi na wezwanie w załączeniu pisma z dnia 26 listopada 2019 r., nadanego w placówce pocztowej tego samego dnia, wymieniony wyżej fachowy pełnomocnik nadesłał potwierdzone za zgodność z oryginałem odpisy pełnomocnictw procesowych do działania w sprawie w imieniu większości skarżących. Pełnomocnictwo z dnia 1 września 2019 r. do działania w sprawie imieniem K. M. zostało podpisane w jego imieniu przez drugiego skarżącego L. M., który powołuje się w nim na udzielone mu pełnomocnictwo z dnia 20 września 2018 r. Z treści powołanego pełnomocnictwa z dnia 20 września 2018 r., którego potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię również nadesłano do tut. Sądu., nie wynika umocowanie do działania skarżącego L. M. w imieniu skarżącego K. M. w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również brak w jego treści umocowania do udzielania pełnomocnictw substytucyjnych. Pismem z dnia 4 grudnia 2019 r. wezwano skarżącego K. M. do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. Wezwanie zostało wysłane na adres skarżącego wskazany w skardze i skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 19 grudnia 2019 r. Do chwili obecnej, nie wpłynął do tut. Sądu egzemplarz skargi podpisany przez skarżącego, jak również skarżący nie podpisał skargi osobiście w siedzibie Sądu. Nie wpłynęła również żadna inna korespondencja, stanowiąca uzupełnienie braku formalnego skargi stosownie do wezwania z dnia 4 grudnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., który określa wymagania formalne skargi, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W przypadku wniesienia skargi przez pełnomocnika do pisma należy załączyć pełnomocnictwo procesowe lub jego wierzytelnego odpis, jeśli w danej sprawie te dokumenty nie zostały jeszcze złożone przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Z kolei podpis strony, względnie jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, stanowi wymóg formalny pisma w postępowaniu sądowym określony w art. 47 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W opisanym stanie faktycznym osoba określona w skardze jako pełnomocnik wszystkich skarżących, pomimo stosownego wezwania, w wyznaczonym terminie nie nadesłała skutecznie udzielonego pełnomocnictwa do działania imieniem skarżącego K. M. Skarżący L. M. nie mógł na podstawie pełnomocnictwa z dnia 20 września 2018 r. udzielić pełnomocnictwa do działania imieniem skarżącego K. M. przed sądami administracyjnymi. Pełnomocnictwo z dnia 20 września 2018 r. mające stanowić podstawę takiego umocowania, nie obejmowało swoim zakresem działania w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zatem skarżący L. M. nie mógł wyznaczyć w tym zakresie dalszego pełnomocnika. Dodatkowo treść tego pełnomocnictwa jednoznacznie wskazuje na jego materialny, nie natomiast procesowy charakter. Zgodnie z art. 106 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks Cywilny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1495 ze zm.) pełnomocnik może ustanowić dla mocodawcy innych pełnomocników tylko wtedy, gdy umocowanie takie wynika z treści pełnomocnictwa, z ustawy lub ze stosunku prawnego będącego podstawą pełnomocnictwa. Takiego umocowania nie zawiera pełnomocnictwo z dnia 20 września 2018 r., a do pełnomocnictwa materialnego nie znajduje zastosowania regulacja dotycząca pełnomocnictwa procesowego, stanowiąca, że obejmuje ono z mocy prawa umocowanie do udzielania dalszych pełnomocnictw. Sam skarżący K. M. pomimo stosownego wezwania, nie usunął w terminie, który upływał skarżącemu w dniu z dniem 27 grudnia 2019 r., braku formalnego skargi, polegającego na niepodpisaniu skargi, zatem zachodzą przesłanki jej odrzucenia. Z uwagi na powyższe Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.