II SA/Gl 1409/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. J. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie wymeldowania w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł - zgodnie z treścią § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Następnie, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy W. J. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, wniosek ten motywując trudną sytuacją materialną. Jedynym źródłem dochodu wnioskodawcy jest bowiem świadczenie rentowe uzyskiwane w kwocie [...] zł, z czego [...] zł skarżący przeznacza na alimenty dla żony, natomiast [...] zł na materiały z [...]. W toku postępowania ustalono, że skarżący nie dysponuje żadnym majątkiem, a obecnie przebywa w zakładzie karnym, w którym nie uzyskuje żadnych dochodów z tytułu zatrudnienia ani też nie posiada żadnych środków zgromadzonych na rachunku depozytowym. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Skarżący przebywa co prawda w zakładzie karnym, nie mniej jednak uzyskuje stałe dochody w postaci świadczenia rentowego. Częśc tych dochodów przeznaczana jest na świadczenie alimentacyjne płacone na rzecz jego małzonki. W tym więc zakresie zasadność wydatków nie budzi żadnych wątpliwości. Nie mniej jednak zastrzeżenia rodzą wydatki związane z opłaceniem usług przedsiębiorstwa [...]. Wnioskodawca, pomimo wyraźnego wezwania referendarza sądowego, nie wyjaśnił z jakiego tytułu co miesiąc przeznacza [...] zł na ten cel. Co do zasady trudno przyjąć, że jest to wydatek niezbędny dla utrzymania się, mający pierwszeństwo przed daniną o charakterze publicznoprawnym - jaką są koszty sądowe. Zaznaczyć przy tym trzeba, że na obecnym etapie postępowania sądowego koszty sprowadzają się w zasadzie wyłącznie do wpisu od skargi w wysokości 100 zł. W konsekwencji uznać wypada, że skarżący dysponuje możliwością poniesienia tego rodzaju wydatku. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.