II SA/Gl 141/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazania podłączenia nieruchomości do kanalizacji sanitarnej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 26 grudnia 2017 r. A. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie nakazania podłączenia nieruchomości do kanalizacji sanitarnej. Na mocy zarządzenia z dnia 12 lutego 2018 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Wezwanie to zostało doręczone w trybie zastępczym, określonym w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 – zwanej dalej p.p.s.a.), w dniu 7 marca 2018 r. Jak wynika z pocztowego dowodu doręczenia, wezwanie do uiszczenia wpisu zostało przesłane na podany w skardze adres i wobec nieobecności adresata w tym miejscu przesyłka była dwukrotnie awizowana (w dniach 21 luty i 1 marca 2018 r.), o czym umieszczono zawiadomienie w drzwiach adresata. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do Sądu. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie dla strony skarżącej było skuteczne i zostało dokonane dnia 7 marca 2018 r. Mimo upływu terminu nie uiszczono wpisu sądowego. Pismem, które wpłynęło do tut. Sądu w dniu 10 kwietnia 2018 roku skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, który to wniosek na mocy zarządzenia z dnia 30 maja 2018 roku został pozostawiony bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie jego braków formalnych. W piśmie z dnia 18 czerwca 2018 roku skarżąca wniosła kolejny raz o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Powyższy wniosek, na mocy postanowienia z dnia 9 lipca 2018 roku, został odrzucony jako spóźniony na podstawie art. 88 P.p.s.a. Od powyższego postanowienia pismem z dnia 30 lipca 2018 roku skarżąca wniosła zażalenie, w którego treści wskazała, że wnosi o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. Nadto poinformowała, że jest po operacji kolana co między innymi było przyczyną uchybienia terminu. Wniosła również "o przywrócenie terminu do złożenia braków formalnych". Postanowieniem z dnia 17 października 2018 roku Naczelny Sąd Administracyjny, sygn. akt II OZ 1008/18 oddalił zażalenie wskazując, że skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi, pomimo wezwania o uzupełnienie braku formalnego. NSA stwierdził również, że pismem nadanym w urzędzie pocztowym dnia 5 kwietnia 2018 roku, w którym zwróciła się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu także nie zrealizowała czynności procesowej, której uchybiła. Nadto w kolejnym piśmie adresowanym do WSA z 18 czerwca 2018 roku skarżąca ponowiła wniosek o przywrócenie terminu również nie dokonując przy tym czynności, której uchybiła. W związku z powyższym NSA stwierdził, że sąd I instancji miał podstawy ku temu, aby przyjąć, że wniosek skarżącej z dnia 18 czerwca 2018 roku o przywrócenie terminu był spóźniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl z kolei art. 230 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis. Nieuiszczenie wpisu stanowi podstawę do odrzucenia skargi (art. 220 § 3 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania do wykonania przez nią opisanego obowiązku, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie uiściła wymaganego wpisu. Kwestia ta została również potwierdzona we wspomnianym powyżej postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2018 roku, sygn. akt II OZ 1008/18, wydanym w niniejszej sprawie. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. i art. 58 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.