II SA/Gl 1411/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska,, Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), Protokolant referent Joanna Wita, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2011 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę. Przedmiotem wniesionej skargi jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] r. znak: [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. nr [...] , znak: [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia budowlanego dla D. K. na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce położonej w B. przy ul. [...] , działka nr [...] , obręb L. Zaskarżona decyzja zapadła w następujących okolicznościach sprawy. W dniu 13 kwietnia 2010 D. K. wystąpiła z wnioskiem o wydanie pozwolenia budowlanego na realizację inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce położonej w B. przy ul. [...] . Do wniosku załączyła wymagane prawem dokumenty , a ponadto projekt budowlany wraz z warunkami zabudowy ustalonymi decyzją Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. znak: [...] . Wniosek ten był związany z obowiązkiem , jaki nałożył na inwestorkę Sąd Rejonowy w B. postanowieniem z dnia [...] r. sygn. akt. [...] (dalej: Postanowienie) . Postanowieniem tym Sąd dokonał zniesienia współwłasności nieruchomości położonej w B., oznaczonej nr [...] i [...] , objętej księgą wieczystą nr [...] , zabudowanej budynkiem mieszkalnym , położonej przy ul. [...] w B. W budynku zlokalizowanym na tej nieruchomości istnieją dwa lokale stanowiące przedmiot odrębnej własności : lokal nr [...] położony na parterze budynku wraz z udziałem w 3/5 części w nieruchomości wspólnej , stanowiący własność D. K. oraz lokal nr [...] położny na piętrze budynku wraz z udziałem w 2/5 części w nieruchomości wspólnej stanowiący własność W. P. Zgodnie z pkt. 9 Postanowienia właścicielowi lokalu nr [...] przyznano do wyłącznego korzystania działkę oznaczoną w projekcie podziału literą C (339 m2) , zaś właścicielowi lokalu nr [...] działkę oznaczoną w projekcie numerem B (309 m2). W pkt 6 Postanowienia Sąd zobowiązał D. K. do dobudowania na swój koszt , po uzyskaniu stosownych pozwoleń budowlanych , wiatrołapu o powierzchni ok. 7,47 m2 i pokoju o powierzchni ok. 18,87 m2 oraz do pozostałych prac adaptacyjnych związanych z rozdzieleniem ostatecznym obu lokali. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] znak: [...] Prezydenta Miasta B. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie budowlane na realizację inwestycji objętej wnioskiem . Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. znak: [...] , w wyniku odwołania wniesionego przez współwłaściciela nieruchomości – W. P. , uchylił to rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu , jako podstawę uchylenia, wskazał na naruszenie przez organ pierwszej instancji zasady czynnego udziału stron w postępowaniu . Kolejną decyzją z dnia [...] r. nr [...] , znak: [...] Prezydenta Miasta B. zatwierdził projekt budowlany i udzielił D. K. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce położonej w B. przy ul. [...] , uwzględniając poprawki dokonane w projekcie , zaproponowane przez W. P. Odwołanie od tej decyzji wniosła radca prawny E. K., reprezentująca W. P. W odwołaniu podniosła , iż wydana decyzja nie chroniła dostatecznie uprawnień W.P. , będącego właścicielem części budynku podlegającego rozbudowie. Poszanowanie interesów osób trzecich , o jakich mowa w art. 5 ust. 1 pkt. 9 Prawa budowlanego , obejmuje również ochronę przed pozbawieniem właściciela możliwości zagospodarowania nieruchomości zgodnie z jej przeznaczeniem określonym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz prawomocnym wyrokiem Sądu w sprawie zniesienia współwłasności. Zaskarżona decyzja , w ocenie pełnomocnik , zawiera wady odnoszące się do daty złożenia wniosku przez inwestora , istniejącej powierzchni zabudowy, ilości kondygnacji oraz jest niezgodna z decyzją o warunkach zabudowy w części dotyczącej p.III – udziału powierzchni biologicznie czynnej , który nie powinien być niższy niż 60% łącznej powierzchni działek [...] i [...] oraz w części dotyczącej p. VI – geometrii dachu. Zdaniem pełnomocnik W.P. powierzchnia biologicznie czynna została źle wyliczona ze względu na niewliczenie do powierzchni zabudowy spocznika pojazdu dla niepełnosprawnych. Jeśli chodzi o geometrię dachu , to w wyniku zmian dokonanych w projekcie , w części przed oknem ma on kąt nachylenia nie większy niż 1% , podczas gdy warunki przewidują od 20% do 45%. Taki kąt nachylenia nie umożliwi odpływu wód opadowych oraz wód z topniejącego śniegu. Zwracała także uwagę na konieczność wyprowadzenia przewodów kominowych ponad dach, zgodnie z Polską Normą , na wysokość zabezpieczającą przed oddziaływaniem spalin na nieruchomość sąsiednią. Ponadto wskazywała na naruszenie prawa przez organ pierwszej instancji polegające na braku weryfikacji prawdziwości oświadczenia inwestora o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w granicach określonych w projekcie budowlanym. Dokonany przez Sąd podział nieruchomości do użytkowania nie pozbawiał współwłaściciela prawa własności, zaś drugi ze współwłaścicieli nie ma wyłącznego prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane inne niż określone w postanowieniu Sądu w pkt. 2,3,4,5,6, 9 lit. b,c. Postanowienie Sądu określa także zakres oraz granice zabudowy powierzchni : wiatrołapu – 7,48 m2 , pokoju – 18,87 m.2 Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. znak: [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. nr [...] .W uzasadnieniu decyzji przedstawiono przebieg dotychczasowego postępowania oraz odniesiono się do zarzutów podnoszonych w odwołaniu. Powierzchna biologicznie czynna działek [...] i [...] wyniesie 64% , stąd wymóg zachowania min. 60% , wynikający z decyzji o warunkach zabudowy, zostanie spełniony. Poza tym, jak wynika z projektu zagospodarowania działki [...] , w jej północno-wschodniej części znajduje się utwardzony plac o pow. ok. 17m2 przeznaczony do rozbiórki. Likwidacja w/w placu wpłynie na zwiększenie łącznej powierzchni biologicznie czynnej działek nr [...] i nr [...] . Natomiast schodów zewnętrznych i rampy z pochylnią dla niepełnosprawnych nie wlicza się do powierzchni zabudowy. W kwestii zbyt małego kąta nachylenia fragmentu dachu wyjaśniono , że projektant dokonał zmian w projekcie budowlanym pozostawiając okno na klatce schodowej od strony wschodniej oraz wrysował wewnętrzną ściankę działową pomiędzy dwoma odrębnymi lokalami w istniejącym budynku. W poprzedniej wersji projektu budowlanego okno to miało być częściowo zamurowane. W. P. zażądał pozostawienia go w całości i prośba ta została spełniona poprzez zmianę konstrukcji dachu tj. wypłaszczenie jego fragmentu pod oknem na klatce schodowej (w celu zachowania otworu okiennego). Z projektu budowlanego wynika, że istniejący otwór okienny zostanie zachowany, a kąt nachylenia w/w fragmentu dachu będzie wynosił 1 ° (minimalny spadek warunkujący odprowadzenie wód opadowych). W pozostałej części dach ma spadek zgodny z wymogiem decyzji o warunkach zabudowy, czyli 20°. Stosownie do przepisu art. 20 ust. 4 ustawy -Prawo budowlane, projektant złożył oświadczenie o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Rozbudowa budynku została zaplanowana w tej części działki nr [...] , którą Sąd przyznał do wyłącznego korzystania przez Inwestora (pkt. 9b w/w Postanowienia ), zatem zgoda W. P. na budowę komina nie jest potrzebna. Przewód kominowy w dobudowywanym pokoju został wyprowadzony ponad dach na wysokość zabezpieczającą przez niedopuszczalnym zakłóceniem ciągu, zgodnie z Polską Normą dla kominów murowanych. W świetle art. 32 ust. 4 pkt. 2 ustawy -Prawo budowlane pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Oświadczenie takie złożyła w dniu 14.06.2010 r. D, K. Prawo do dysponowania działką nr [...] na cele budowlane wynika z Postanowienia Sądu Rejonowego sygn. akt [...] z dnia [...] r. , zobowiązujące D. K. do wykonania dobudowy i innych prac związanych z ostatecznym rozdzieleniem obu lokali w istniejącym budynku. Według przepisu art. 35 ust. 4 ustawy -Prawo budowlane w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 tego artykułu oraz wart. 32 ust. 4 właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Inwestor przedłożył komplet wymaganych prawem dokumentów w związku z czym Prezydent Miasta B. zasadnie wydał przedmiotowa decyzję. Skargę na tę decyzję wniósł W. P. , reprezentowany przez pełnomocniczkę- radcę prawnego E. K. Zdaniem skarżącego decyzja Wojewody [...] narusza jego interes prawny w wyniku błędnego przyjęcia , iż jego zgoda jako współwłaściciela nieruchomości na budowę nie jest konieczna. Zarzuca tej decyzji naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 5 ust. 1 pkt. 9 , art. 32 ust. 4 w zw. z art. 3 ust. 11 ustawy – Prawo budowlane , polegające na pominięciu konieczności uzyskania od współwłaściciela zgody na budowę. Ponadto wskazuje na naruszenie art. 34 ust. 1 ustawy-Prawo budowlane poprzez utrzymanie w mocy decyzji zatwierdzającej projekt budowlany niezgodny z decyzją o warunkach zabudowy. Jaki podnosi w uzasadnieniu skargi , do zakresu uprawnień użytkownika wchodzi możliwość korzystania z rzeczy oraz pobierania z niej pożytków , natomiast nie obejmuje on budowę nowych obiektów bez zgody właściciela rzeczy. Przyjęte rozwiązanie projektowe zakłada ingerencję w część nieruchomości oddanej jedynie do wspólnego korzystania w zakresie wykraczającym poza zobowiązanie dobudowy określone postanowieniem Sądu. Jakakolwiek czynność związana z częścią wspólną wymaga zgody wszystkich współwłaścicieli (art. 199 k.c.). Brak takiej zgody jest równoznaczny z brakiem prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W rozpatrywanej sprawie brak jest zgody współwłaściciela (skarżącego) na projektowane rozwiązanie dotyczące rozbudowy ponad dobudowę pokoju i wiatrołapu o łącznej powierzchni ok. 26,35 m2 znajdujących się na parterze budynku oraz na dobudowę komina. W ocenie skarżącego dokonanie przez współwłaścicieli podziału qou ad usum nie jest równoznaczne z wyrażeniem zgody na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane przez współwłaściciela co do części nieruchomości przekazanej mu do wyłącznego korzystania (wyrok NSA z 28 lipca 1998 r. , IV SA 2429/97 , LEX nr 62144). Wskazuje również na to , że pozwolenie budowlane oraz zatwierdzenie projektu budowlanego pozostają w ścisłym związku z decyzją o warunkach zabudowy. Nie mogą kształtować warunków zabudowy odmiennie od określonych w tejże decyzji. Zatwierdzony projekt budowlany narusza geometrię dachu określoną w decyzji o warunkach. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75 , poz. 690) pokrycia dachowe powinny być tak projektowane , aby umożliwić swobodny odpływ wody i uniemożliwić podmakanie ścian. Projektowany dach , w części przed oknem ma on kąt nachylenia nie większy niż 1% . Taki kąt nachylenia nie jest zgodny z decyzją o warunkach zabudowy oraz w przywołanym wyżej rozporządzeniem , co w praktyce wpłynie na odpływ wód opadowych oraz wód z topniejącego śniegu. Śnieg zalegający przy oknie , ulokowanym od południa , powodować będzie przenikanie wody do wewnątrz budynku. Zwraca także uwagę na konieczność wyprowadzenia przewodów kominowych ponad dach, zgodnie z Polską Normą , na wysokość zabezpieczającą przed oddziaływaniem spalin na nieruchomość sąsiednią. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Odpowiadając na zarzuty podnoszone w skardze podkreślił , iż W.P. brał czynny udział w postępowaniu prowadzącym do wydania decyzji. Część zgłaszanych przesz niego uwag została uwzględniona przez organ pierwszej instancji . Zgoda współwłaściciela na rozbudowę budynku jest zbyteczna w sytuacji , gdy prawo dysponowania działką na cele budowlane wynika z postanowienia Sądu , bowiem zgodnie z art. 365 § 1 k.p.c. orzeczenie prawomocne wiąże strony , sąd, inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej , a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Prawo D. K. do dysponowania działką nr [...] na cele budowlane wynika z Postanowienia Sądu Rejonowego z dnia [...] r. , na mocy którego została ona zobowiązana do wykonania dobudowy i innych prac związanych z rozdzieleniem lokali znajdujących się w budynku posadowionym na tej działce. Zdaniem Wojewody zaskarżona decyzja pozostaje w zgodzie z warunkami zabudowy jak i ze wskazanym postanowieniem Sądu. Wprowadzone do projektu zmiany dotyczące częściowej zmiany konstrukcji dachu wiążą się z pozostawieniem , na żądanie W. P. , okna na klatce schodowej. To wymusiło "wypłaszczenie" fragmentu dachu , przy czym w tej części dachu zostanie zastosowany samoregulujący przewód grzewczy , zapobiegający gromadzeniu się śniegu i lodu. W piśmie procesowym z dnia 5 maja 2011 r. uczestniczka postępowania D. K. wniosła o odrzucenie skargi . Jak podnosi w piśmie , W.P. z dniem 13 grudnia 2010 r. przestał być właścicielem nieruchomości położonej przy ul. [...] w B., stąd utracił interes prawy i zdolność występowania jako strona w postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując niniejszą sprawę zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a. stanowi, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisami proceduralnymi , o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. na treść wydanej decyzji . Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 t. , Nr 243 , poz. 1623 ze zm. , dalej : pr. bud.) pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Równocześnie badane są warunki wymienione w art. 35 ust. 1 ustawy, a więc zgodność projektu z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu, zgodność projektu z przepisami i jego kompletność oraz posiadanie uzgodnień. Przez prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane , jak stanowi art. 3 pkt 11 pr. bud. należy rozumieć - tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonania robót budowlanych. Oznacza to, że w oświadczeniu inwestor musi wskazać dokumenty potwierdzające prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, ale ustawodawca nie nałożył na niego obowiązku przedłożenia tych dokumentów. Z akt sprawy wynika, że inwestorka D. K. złożyła wymagane oświadczenie w dniu 14 czerwca 2010 r. , według którego jej prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wynika z Postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] r. sygn. akt. [...] . Postanowieniem tym Sąd dokonał dalszego zniesienia współwłasności nieruchomości położonej w B., oznaczonej dz. [...] i pbud [...] , objętej księga wieczystą nr [...] , zabudowanej budynkiem mieszkalnym przy ul. [...] w B.. Jak podniesiono wyżej , w budynku tym istnieją dwa lokale stanowiące przedmiot odrębnej własności : lokal nr [...] położony na parterze budynku wraz z udziałem w 3/5 części w nieruchomości wspólnej , stanowiący własność D. K. oraz lokal nr [...] położny na piętrze budynku wraz z udziałem w 2/5 części w nieruchomości wspólnej stanowiący własność W. P. Zgodnie z pkt. 9 Postanowienia właścicielowi lokalu nr [...] przyznano do wyłącznego korzystania działkę oznaczoną w projekcie literą C (339 m2) , zaś właścicielowi lokalu nr [...] działkę oznaczoną w projekcie numerem B (309 m2). W pkt 6 Postanowienia Sąd zobowiązał D. K. do dobudowania na swój koszt , po uzyskaniu stosownych pozwoleń budowlanych , wiatrołapu o powierzchni ok. 7,47 m2 i pokoju o powierzchni ok. 18,87 m2 oraz do pozostałych prac adaptacyjnych związanych z rozdzieleniem ostatecznym obu lokali. Istota tego Postanowienia jest taka , ze w ramach współwłasności ułamkowej na mocy orzeczenia Sądu dokonano podziału nieruchomości quo ad usum – do wyłącznego korzystania. Współwłaściciele w wyniku podziału stali się posiadaczami prawa odrębnego korzystania z wydzielonych im części fizycznych. Wobec tego przysługuje im również prawo do dysponowania swoimi częściami na cele budowlane (por. Z.Niewidomski (red.) , Prawo budowlane. Komentarz , Warszawa 2009 , s. 67 ). Planowana rozbudowa będzie miała miejsce na działce oznaczonej literą C , przeznaczonej do wyłącznego korzystania przez D. K. Przyjąć zatem trzeba , iż powyższe Postanowienie potwierdza tytuł prawny inwestorki , będącej posiadaczem prawa odrębnego do korzystania z wydzielonej części nieruchomości, stanowiącej przedmiot współwłasności . Tytuł ten wynika , w istocie rzeczy , z prawa własności i tym samym odpowiada wymogom określonym w art. 32 ust. 4 w zw. z art. 3 pkt. 11 pr. bud. Jeśli tak , to zarzut podnoszony w skardze , dotyczący braku zgody współwłaściciela na rozbudowę (dobudowę) budynku nie będzie miał znaczenia ze względów przytoczonych wyżej. Na marginesie przyjdzie zauważyć , iż w świetle projektu budowlanego , zatwierdzonego skarżoną decyzją , warunki dotyczące powierzchni dobudowanego wiatrołapu oraz pokoju, określone w Postanowieniu , zostały zachowane. Wiatrołap ma 5,27 m2 (w Postanowieniu ok. 7,47 m2) , zaś pokój – 19,85 m2 (w Postanowieniu ok. 18,87 m2) , razem – 25,12 m2 . Łącznie powierzchnia zabudowy jest mniejsza , aniżeli wynika to z Postanowienia . Zdaniem skarżącego , rozwiązania przyjęte w projekcie budowlanym wykraczają poza zakres robót wynikających z pkt. 6 Postanowienia ze względu na umieszczenie w nim rampy dojazdowej dla osób niepełnosprawnych oraz dojazd do pomieszczeń mieszkalnych , na instalację których skarżący nie wyrażał swojej zgody jako współwłaściciel. Także i tym przypadku uznać trzeba , iż ze względu na lokalizację tej instalacji na działce oznaczonej literą C , oddanej do wyłącznego korzystania przez D.K. , nie była konieczna zgoda współwłaściciela. Ponadto zaś , zgodnie z Polską Normą PN-ISO 9836 jest ona zaliczana do elementów drugorzędnych , nie wliczanych do powierzchni zabudowy. Z analogicznych względów jako nieuzasadnione ocenić należy zarzuty odnoszące się do przebudowy komina. Nie jest uzasadniony również zarzut odnoszący się do braku zgodności przyjętego kąta nachylenia dachu z decyzją o warunkach zabudowy oraz przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie . W decyzji o warunkach zabudowy rzeczywiście przyjęto kąt nachylenia połaci dachu od 20o do 45o . Przyjęcie kąta nachylenia 1o dotyczy jedynie małego fragmentu dachu i zostało wymuszone żądaniem skarżącego pozostawienia w całości okna na klatce schodowej od strony wschodniej. Zachowanie okna wymusiło zmianę konstrukcji dachu polegającą na jego " wywłaszczeniu" w części pod oknem. W świetle przywołanego wyżej rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. pokrycia dachowe powinny być tak projektowane , aby umożliwić swobodny odpływ wody i uniemożliwić podmakanie ścian. Zgodnie z oświadczeniem projektanta na "wywłaszczonej" części dachu zostanie zastosowany samoregulujący przewód grzewczy , zapobiegający gromadzeniu się śniegu i lodu, stąd wymogi wynikające z rozporządzenia zostaną spełnione. W trakcie rozprawy pełnomocnik uczestniczki postępowania D.K. oświadczył , iż taki przewód grzewczy został już zamontowany. Jeśli chodzi o kwestie dotyczące powierzchni biologicznie czynnej działek [...] i [...] , to nie budzi wątpliwości , iż wyniesie ona 64% . Zatem wymóg zachowania min. 60% , wynikający z decyzji o warunkach zabudowy, zostanie spełniony. Nietrafny jest zarzut o pełnym jej wykorzystaniu przez inwestora , skoro pozostaje jeszcze 4% . Ponadto w części północno-wschodniej działki nr [...] znajduje się utwardzony plac o powierzchni około 17 m2 przeznaczony do rozbiórki , co zwiększy powierzchnię biologicznie czynną działek. Nie bez znaczenia pozostaje także fakt , iż nie wlicza się do powierzchni zabudowy rampy dojazdowej dla osób niepełnosprawnych oraz dojazd do pomieszczeń mieszkalnych. Sąd dokonuje kontroli zaskarżonej decyzji uwzględniając stan prawny i faktyczny z daty jej wydania nie mógł odnieść skutku zarzut braku legitymacji procesowej po stronie W.P., podnoszony w piśmie procesowym złożonym przez D.K. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.