II SA/Gl 142/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K., I. K., T.K., A. K. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącej A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W druku podała, że poza zajmowanym lokalem mieszkalnym o pow. 90 m2 i wartości około 200.000,00 zł oraz użytkami rolnymi o pow. 0,0515 ha nie posiada żadnego majątku. Strona utrzymuje się z renty i dodatku pielęgnacyjnego w łącznej wysokości 1.062,00 zł. Natomiast ze sporządzonego przez nią zestawienia wydatków wynika, że bieżące koszty utrzymania, obejmujące spłatę bliżej niezidentyfikowanego kredytu, koszty utrzymania mieszkania oraz koszty leczenia pochłaniają łącznie 800 zł. Do druku formularza dołączono kopię orzeczenia o niepełnosprawności, stwierdzającego, że skarżąca zaliczona została do osób o znacznym stopniu niepełnosprawności. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Biorąc pod uwagę wysokość uzyskiwanych przez stronę dochodów oraz poziom i strukturę wydatków w kontekście możliwych do poniesienia wydatków związanych z postępowaniem sądowym uznano, że zasadnym będzie uwzględnienie wniosku strony w całości. Trzeba bowiem zauważyć że niemal cały dochód skarżącej pochłania bieżące utrzymanie. Co prawda strona w druku formularza nie wskazała na co zaciągnięty został kredyt konsumpcyjny, którego spłata pochłania co miesiąc 300 zł, nie mniej jednak w sytuacji materialnej strony trudno zakładać, że przeznaczony został na zaspokojenie nieuzasadnionych potrzeb. Deklarowane wydatki na leczenie oraz koszt utrzymania lokalu mieszkalnego nie budzą zaś żadnych zastrzeżeń pod względem deklarowanej wysokości. Z tego też powodu sytuacja materialna strony kwalifikuje ją do zaliczenia w poczet osób, względem których przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych można uznać za uzasadnione. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.