II SA/Gl 143/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na uchwałę Rady Miasta R. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy L. B. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, powołując się na brak środków pozwalających na opłacenie kosztów sądowych. Z treści skargi wynika, że skarżąca samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymując się ze świadczenia emerytalnego uzyskiwanego w kwocie [...] zł miesięcznie. W skład majątku skarżącej wchodzi udział (1/2) w prawie własności budynku mieszkalnego o pow. około 120 m2, obciążonego hipoteką w wysokości 1.500.000 zł oraz udział w prawie własności nieruchomości rolnej o pow. 0,7 ha, również obciążony hipoteką w opisanej wyżej nieruchomości. Skarżąca spłaca zadłużenie (w trybie egzekucji komorniczej) z tytułu kredytu zaciągniętego w związku z powodzią z 1997 r. Na wezwanie referendarza sądowego skarżąca nadesłała szereg dokumentów obrazujących jej sytuację materialną – w tym okoliczności podniesione we wniosku. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Oceniając stan majątkowy skarżącej uznano, że jej wniosek zasługuje na uwzględnienie. W realiach rozpoznawanej sprawy strona dysponuje jedynie skromnym dochodem, który w zasadzie pozwala stronie na pokrycie bieżących potrzeb zawiązanych z utrzymaniem się. Strona wykazała bowiem, że przeciętne, miesięczne koszty utrzymania się, kształtują się na poziomie około 250 – 300 zł. Biorąc zaś pod uwagę fakt potrąceń dokonywanych z jej emerytury uznać przyjdzie, że pozostała skarżącej kwota zaspokaja jej podstawowe potrzeby, nie mniej jednak nie pozwala na pokrycie kosztów sądowych. Również składniki majątku L. B., ze względu na obciążenie ich hipoteką o wskazanej wyżej wysokości w zasadzie uniemożliwiają jakiekolwiek dysponowanie nimi. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.