II SA/Gl 144/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. L. i J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów w kwestii wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] r. nr [...] nakazującą skarżącym usunięcie z nieruchomości nr ewid. 1 przy ul. [...] w M., odpadów, o określonych w tej decyzji kodach, z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania. Wskazano, że wykonanie tego nakazu ma nastąpić poprzez wybranie ok. 8.750 Mg nagromadzonego materiału o średniej miąższości ok. 0,7 m, zgodnie z załącznikiem do tej decyzji przedstawiającym zasięg nasypu i przekazanie ich podmiotom posiadającym zezwolenia na zbieranie i/lub odzysk odpadów w terminie 2 miesięcy od uprawomocnienia się decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżących zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu przywołał okoliczności mające wskazywać, że wykonanie tej decyzji wiąże się koniecznością poniesienia znacznych nakładów finansowych na wywiezienie tych odpadów, tj. wynajęcie na dłuższy okres czasu ciężkiego sprzętu (600 kursów samochodu ciężarowego, koparka, spychacz) oraz poniesienie opłaty na rzecz składowiska. Co w przypadku uchylenia decyzji oznaczać będzie, że koszty te zostaną poniesione niezasadnie, składając się szkodę skarżących. Nadto, zdaniem pełnomocnika skarżących, wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje istotne szkody o charakterze niematerialnym – obciążenie środowiska dużą ilością spalin wytworzonych w krótkim czasie oraz hałasem, a także znacznym (9000 ton materiału ziemno-skalnego) wypełnieniem składowiska, gdzie przekazane zostaną te odpady i tym samym ograniczenie jego możliwości składowiskowych. Pełnomocnik zaakcentował, że trudno jest sobie wyobrazić aby materiał skalny w ilości powyższej ton został przywieziony ze składowiska na miejsce z którego został zabrany, gdyż ponownie pociągnie to za sobą przywołane okoliczności związane z kosztami materialnymi i środowiskowymi. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718ze zm.) dalej Ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 Ppsa). Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z 10 marca 2010 r. sygn. akt I FSK 1841/09) W ślad za postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 sierpnia 2015 r. sygn. akt II OZ 763/15 wyjaśnić wymaga, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania Sąd nie może rozstrzygać o zasadności podniesionych w skardze zarzutów, lecz obowiązany jest brać pod uwagę to co jest przedmiotem decyzji, która ma być wykonana. Jeżeli decyzja ta zostanie wykonana przez skarżących, a następnie zostanie uchylona w wyniku rozpoznania skargi, to właśnie przedmiot tej decyzji może zadecydować o tym, że przywrócenie stanu sprzed wykonania decyzji będzie możliwe tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności niniejszej sprawy Sąd zgodził się z argumentacją pełnomocnika wskazującą na przesłanki z art. 61 § 3 Ppsa. Nie ulega wątpliwości, że wykonanie nakazu usunięcia 9000 ton materiału ziemno-skalnego jeszcze przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy może spowodować wystąpienie tych przesłanek. W istocie wybranie i wywiezienie takiej ilości odpadów może pociągnąć za sobą znaczną szkodę, z uwagi na obiektywny koszt wynajęcia koparek, spychaczy i ciężarówek, jak również opłatę za składowanie tych odpadów. Również prawdopodobne jest zaistnienie trudnych do odwrócenia skutków w postaci doprowadzenia działki skarżących do stanu poprzedniego (ponowne sprowadzenie odpadów). Znajdująca się w aktach administracyjnych ekspertyza Biura "A" z [...] r. potwierdza zaś wskazane we wniosku duże koszty środowiskowe usunięcia przedmiotowych odpadów w postaci ilości zużytego paliwa, hałasu przy ruchu pojazdów, zużycia dróg, wypełnienia składowiska. W świetle wskazanych okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia. Treść powołanych w uzasadnieniu orzeczeń sądów administracyjnych dostępna jest w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.