II SA/Gl 1453/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego na skutek wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia skargi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta P. z dnia [...] r., nr [...] ustalające koszty postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości położonej w Z. przy ul. [...] - działka nr [...] obręb Z., stanowiącej własność J.J. z nieruchomościami sąsiednimi, tj. działką: nr [...] oraz J.J. jako osobę zobowiązaną do ich poniesienia. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy rozstrzygnięcie organu drugiej instancji skierowane zostało do J.J. na adres wskazany w odwołaniu, tj. na ul. [...] w Z.. Przesyłki jednakże, mimo dwukrotnego awizowania (pierwsze awizo 2 lipca 2014 r.), nie odebrano, w związku z czym została ona zwrócona do organu. Zaskarżone postanowienie doręczono zatem w dniu 16 lipca 2014 r. - w trybie doręczenia zastępczego, tj. art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.). Tym samym termin na wniesienie skargi do sądu administracyjnego upłynął adresatowi w dniu 18 sierpnia 2014 r. (15 sierpnia 2013 r. bowiem wypadł w piątek, przy czym w tym dniu przypada Święto Wniebowzięcia NMP). Pismem z dnia 29 września 2014 r. (nadanym w placówce pocztowej w tej samej dacie), sprecyzowanym na wezwanie organu odwoławczego pismem z dnia 27 października 2014 r., J.J. wystąpił za pośrednictwem Kolegium ze skargą na powołanie na wstępie rozstrzygnięcie organu drugiej instancji. W skardze zawarty został także wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W jego uzasadnieniu skarżący wskazł, że omyłkowo, poprzez nieumyśle niedopatrzenie, podał adres meldunkowy (tj. ul. [...] ) jako adres do korespondencji. Oświadczył, że sprawa dotyczy działki przy ul. [...], zaznaczając, że pod wskazanym adresem przebywa i odbiera całą koresponendcję. Na wezwanie Sądu, w przewidzianym do tego terminie, wnioskodawca uzupełnił braki formalne wniosku o przywrócenie terminu poprzez nadesłanie 5 jego odpisów, a nadto w piśmie z dnia 10 lutego 2015 r. wskazał datę ustania przyczyny uchybienia terminu. Skarżący podniósł, że o zaskarżonym postanowieniu dowiedział się z pisma oranu pierwszej instancji z dnia [...] r., nr [...], którym to wezwany został do zapłaty kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W świetle art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednakże, stosownie do treści art. 87 § 3 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu. Z kolei w myśl art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Wnioskodawca powinien uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Przepis art. 53 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego składa się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Złożenie skargi po ww. terminie skutkuje jej odrzuceniem (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) W ocenie Sądu, w oparciu o normy powyżej przywołane, jak również mając na względzie, że pożądane jest zachowanie pewnego kompromisu polegającego na tym, by z jednej strony mieć na uwadze obiektywny miernik staranności, której można i trzeba wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy, z drugiej zaś strony, powstrzymanie się od nadmiaru formalizmu, by z tego powodu nie zamknąć stronie prawa do sądu - wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należało uznać jako uzasadniony. Na wstępie wskazać należy, że rozpoznawany wniosek został złożony w ustawowym terminie. Jak wynika z relacji wnioskodawcy i przedłożonej kopii pisma z dnia 22 września 2014 r., należało przyjąć, że przyczyna uchybienia terminu ustała najwcześniej w dniu sporządzenia powołanego pisma. Zatem skarżący nadając wniosek na adres organu w placówce pocztowej w dniu 29 września 2014 r., dochował terminowi do jego złożenia. Zaznaczyć należy jednocześnie, że skierowanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi za pośrednictwem organu administracji było prawidłowe. Taki tryb wnoszenia żądania przywrócenia terminu dla dokonania tej czynności w postępowaniu wynika wprost z art. 87 § 3 p.p.s.a. W ustawowym terminie skarżący uzupełnił także braki formalne wniosku. Odnosząc się natomiast do przesłanki określonej w art. 87 § 2 p.p.s.a., zdaniem Sądu, omyłkowe podanie niewłaściwego adresu do koresponencji (a zwłaszcza adresu meldunkowego, jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie), jak również okoliczności uwzględnione przez Sąd z urzędu, tj. z akt sprawy II SA/Gl 830/14 (w sprawie ze skargi J.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...]) uprawdopodobniają, że do uchybienia terminu do złożenia skargi doszło bez winy skarżącego. O braku winy skarżącego może świadczyć okoliczność, że we wniosku z dnia 3 września 2013 r. o rozgraniczenie nieruchomości skarżący wskazał jako adres do doręczeń ul. [...]. Decyzja organu pierwszej instacji także została skierowana na powyższy adres. Jak wynika z akt sprawy rozpoznanej przez tut. Sąd o sygn. II SA/Gl 830/14, skarżący choć w skardze (pismo z dnia [...] r.) podał jako adres ul. [...], a wezwanie Sądu z dnia 22 lipca 2014 r. skierowane na tenże adres odebrał w placówce pocztowej w dniu 29 lipca 2014 r., to jednakże w piśmie z dnia 5 sierpnia 2014 r., wskazał jako adres do koresponencji ul. [...]. Odnotować wypada także, że powołane pismo skarżący nadał w terminie zakreślonym do wniesienia skargi. W ocenie Sądu powyższe okoliczności wskazującą na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że tryb doręczenia zastępczego jest domniemaniem, fikcją doręczenia, gdzie faktyczny odbiór przesyłki nie wywiera skutku prawnego doręczenia, bowiem skutek ten następuje z mocy prawa po spełnieniu określonych warunków. W świetle powyższego oraz kierując się konstytucyjną zasadą prawa do sądu, należało w oparciu o regulację art. 86 § 1 p.p.s.a., przywrócić skarżącemu termin do wniesienia skargi.