II SA/Gl 1457/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 12 października 2021 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) K.B. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pismo zatytułowane "Prośba o umorzenie w całości nienależnie pobranego świadczenia 500+". Pismo to zostało potraktowane przez Sąd jako skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach nr [...], z dnia [...] r., w przedmiocie świadczenia wychowawczego i następnie przekazane temu organowi, celem nadania skardze dalszego biegu stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ), zwanej dalej P.p.s.a. Powyższa decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia, została wysłana na adres skarżącej. Ze względu na niemożność osobistego doręczenia przesyłki ww. adresatowi, przesyłka została złożona w placówce pocztowej w [...] w dniu 19 sierpnia 2021 r. na okres 14 dni. Powtórnego awiza dokonano w dniu 27 sierpnia 2021 r. We wskazanym terminie przesyłka nie została przez adresata odebrana, zatem urząd pocztowy w dniu 3 września 2021 r. zwrócił ją do organu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi natomiast, iż skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie natomiast do art. 44 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 735), zwanej dalej kpa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 kpa, poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę. W § 2 art. 44 kpa wskazano, że zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 kpa). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 kpa). Z akt administracyjnych wynika, że decyzja organu II instancji została wysłana na adres skarżącej. Pierwszą próbę doręczenia Poczta Polska podjęła w dniu 19 sierpnia 2021 r. Ponowne zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym zostało pozostawione w dniu 27 sierpnia 2021 r. Następnie wobec nieodebrania przesyłki przez adresata, została ona zwrócona organowi wraz z adnotacją "nie podjęto w terminie" w dniu 3 września 2021 r. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie doręczenie dokonane w trybie art. 44 kpa było zgodne z prawem. Przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została dwukrotnie awizowana, w dniach 19 i 27 sierpnia 2021 r., jednak skarżąca nie podjęła jej w terminie. Wobec tego stosownie do art. 44 kpa decyzję należało uznać za doręczoną w dniu 2 września 2021 r., a zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 4 października 2021 r. Zgodnie bowiem z treścią art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Tymczasem skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu 12 października 2021 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), tym samym uznać należało, że wniesiono ją z uchybieniem terminu. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.