II SA/Gl 146/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Asesor WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Protokolant st. sekr. Małgorzata Orman, po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę Wnioskiem z dnia [...] r. J. i M. Ś. wystąpili o wydanie pozwolenia na budowę budynku usługowo-handlowego. Decyzją z dnia [...] r. Starosta w C. zatwierdził projekt budowlany i udzielił J. i M. Ś. pozwolenie na budowę budynku [...] z przyłączami wodno-kanalizacyjnym i energetycznym na działce o nr ewid. A przy ulicy A w R., gmina S.. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia przywołał przepisy art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane ( t.jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego. W krótkim uzasadnieniu wyjaśnił, że przedmiotowa budowa zgodna jest z przepisami prawa budowlanego oraz ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gmina S. wynikającymi z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] r. Odwołanie od tej decyzji wniosła M. D.. W odwołaniu tym podniosła, że przedmiotowa decyzja pozwolenia na budowę wydana została na podstawie nieprawomocnej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, gdyż zostało złożone odwołanie od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C.. Rozpatrując wniesione odwołanie, Wojewoda [...], powołując się na art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 82 ust. 3, art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu wyjaśnił, że zarzut zgłoszony w odwołaniu nie został potwierdzony, gdyż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. w dniu [...] r. stwierdziło wniesienie odwołania z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, jednakże z analizy przedłożonych dokumentów potwierdził, iż przedmiotowa decyzja nie może być utrzymana. Analizując przedłożone dokumenty Wojewoda zauważył, ze nie zawierają one uzgodnienia lokalizacji zjazdu z właściwym zarządem dróg, a projekt przewiduje zjazd z drogi powiatowej w celu zapewnienia dojazdu do projektowanego budynku. Uzgodnienie takie jest niezbędne w świetle przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych oraz art. 32 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Dodatkowo zarzucił niezgodność przedłożonego projektu zagospodarowania działki z decyzją Wójta Gminy S. z dnia [...] r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, gdyż decyzja dotyczy budynku [...] a projekt dotyczy budynku usługowo-handlowego, co narusza zapis art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Postanowieniem z dnia [...] r. Starosta w C. zobowiązał inwestorów – J. i M. Ś., do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Inwestorzy w wykonaniu powyższego postanowienia przedłożyli decyzję Dyrektora Powiatowego Zarządu Dróg w C. z dnia [...] r. uzgadniającą lokalizację zjazdu z [...] w miejscowości R. przy ulicy A na działkę nr A oraz projekt zagospodarowania działki do projektu budowlanego budynku [...] zlokalizowanego w R.. Wobec powyższego, Starosta w C. decyzją z dnia [...] r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił J. i M. Ś. pozwolenia na budowę budynku [...] z przyłączami wodno-kanalizacyjnym i energetycznym realizowanego na działce nr A przy ulicy A w R.. W podstawie prawnej przywołał przepisy art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego. W krótkim uzasadnieniu stwierdził, że przedmiotowa budowa zgodna jest z przepisami prawa budowlanego oraz ustaleniami wynikającymi z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a nadto inwestor przedstawił niezbędne uzgodnienia i opinie, z których wynika, że obiekt spełnia określone wymagania w zakresie higieniczno-zdrowotnym, zabezpieczeń przeciwpożarowych oraz lokalizacji zjazdu z drogi powiatowej. Ponownie odwołanie od powyższej decyzji złożyła M. D.. Powtórzyła, że przedmiotowa decyzja wydana została z naruszeniem prawa, gdyż opiera się na decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, której ona nie otrzymała i nie miała możliwości złożyć odwołania. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r., opierając się na art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 82 ust. 3, art. 35 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu wyjaśnił, że organ pierwszej instancji uzupełnił postępowanie w kierunku wskazanym w poprzedniej decyzji, inwestor przedstawił brakujące dokumenty, a przede wszystkim uzgodnienie lokalizacji zjazdu z drogi powiatowej a tym samym spełnione zostały wymogi stawiane w przepisach prawa tj. w art. 32 ust. 1 pkt 2 i art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosła M. D.. Stwierdziła, iż w jej ocenie decyzja jest wadliwa z uwagi na datę jej wydania, gdyż otrzymała ją w dniu [...] r. a nosi ona datę [...] r. Podtrzymała także zarzut, iż nie może ustosunkować się do stwierdzenia, że decyzja pozwolenia na budowę zgodna jest z decyzją o warunkach zabudowy, gdyż nie otrzymała tej ostatniej decyzji. Zarzuciła, iż ustalenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., że odmówiła przyjęcia przedmiotowej decyzji nie polegają na prawdzie. Wnosząc o uchylenie przedmiotowej decyzji, podkreśliła, że charakter budynku, a mianowicie [...] będzie szczególnie uciążliwy dla użytkowników sąsiednich działek, czyli także jej działki. Dodała, ze wobec zamiaru zabudowy swej działki budynkiem mieszkalnym funkcjonowanie takiego budynku w sąsiedztwie powodować będzie ciągłe problemy z hałasem i zakłócaniem porządku i spokoju. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi w całości, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Podkreślił, że wobec faktu, iż planowana budowa zgodna jest z obowiązującą decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz spełnia wymogi narzucone przepisami prawa budowlanego, nie było podstaw do odmowy jej wydania. Na rozprawie w dniu 17 lutego 2006 r. skarżąca podtrzymała swoje stanowisko wyrażone w skardze. Dodała, iż z uwagi na fakt, iż nie brała udziału w postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, postępowanie w tej sprawie zostało wznowione a Wójt Gminy S. nową decyzją ustalił warunki zabudowy przedmiotowej budowy, która została utrzymana decyzją z dnia [...] r. przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C.. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził bowiem, wbrew stanowisku skarżącej, naruszenia prawa procesowego, jak i naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na ostateczne rozstrzygnięcie. W tym miejscu należy wyjaśnić skarżącej, że sądy administracyjne sprawując kontrolę działalności administracji publicznej, zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) dokonują jej pod względem zgodności z prawem. W niniejszej sprawie należy wskazać, że w dacie orzekania przez organy administracyjne, po przedstawieniu decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu inwestorzy uzyskali wnioskowaną decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku [...] w R.. Pierwsza decyzja z dnia [...] r. w wyniku odwołania skarżącej, wobec stwierdzonych nieprawidłowości została uchylona do ponownego rozpatrzenia. W związku jednak z uzupełnieniem postępowania, przedstawieniem wymaganej i niezbędnej opinii w sprawie zjazdu z drogi powiatowej do planowanej inwestycji ( decyzja Dyrektora Powiatowego Zarządu Dróg w C. z dnia [...] r.), decyzją z dnia [...] r. Starosta w C. ponownie zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę wnioskowanej inwestycji. Wypada zatem podkreślić, że w dacie orzekania przez organy administracyjne, kwestionowana decyzja wydana została zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami i na podstawie obowiązującej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wprawdzie na rozprawie w dniu 17 lutego 2006 r. skarżąca poinformowała, iż w wyniku wznowienia postępowania decyzja Wójta Gminy S. Nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] r. ( będąca podstawą wydania rozpatrywanej decyzji pozwolenie na budowę ) została uchylona i w dniu [...] r. ponownie Wójt Gminy S. ustalił warunki zabudowy terenu dla przedmiotowej inwestycji, to jednak fakt ten nie mógł mieć wpływu na ocenę legalności kwestionowanej decyzji pozwolenia na budowę. Jak wskazano bowiem powyżej, sąd oceniając legalność zaskarżonej decyzji dokonuje tego uwzględniając stan prawny z daty orzekania przez organy. Dokonując takiej oceny Sąd nie stwierdził naruszenia prawa w dacie orzekania przez organy administracyjne, zaś uchylenie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu po dacie wydania zaskarżonej decyzji udzielającej pozwolenia na budowę, nie mogło wpłynąć na ocenę legalności tej decyzji w dacie orzekania przez organy. Faktem jest, że skarżąca na rozprawie wspomniała także, że w czasie postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji pozwolenia na budowę nie brał udziału jej syn, będący wraz z Nią współwłaścicielem działki sąsiadującej bezpośrednio z przedmiotową inwestycją, ale organy administracyjne orzekające w sprawie nie badały sprawy pod tym kątem. W całym przeprowadzonym postępowaniu nie ustalono, by syn skarżącej posiadał przymiot strony tego postępowania, fakt ten nie był również podnoszony ani przez skarżącą, ani osobiście przez syna skarżącej. Dlatego też na podstawie dostępnych akt administracyjnych oraz zgromadzonych i dostępnych w nich dokumentów skład orzekający nie jest w stanie przesądzić czy faktycznie w sprawie zachodzi przesłanka uzasadniająca wznowienie postępowanie na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. Jak wspomniano powyżej w dotychczasowym postępowaniu jako jedną właścicielkę sąsiedniej działki traktowano tylko skarżącą. Jeżeli rzeczywiście syn skarżącej pozostaje wraz z Nią współwłaścicielem działki sąsiadującej z działką, gdzie realizowana jest kwestionowana inwestycja i nie brał udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji bez własnej winy, to strona ta może wnieść o wznowienie tego postępowania zakończonego kwestionowaną decyzją pozwolenia na budowę. Jest to jednak problem odrębny wykraczający poza ramy kontrolowanego postępowania w stosunku do zarzutu skarżącej, kwestionującej datę zaskarżonej decyzji, należy wspomnieć, że była to oczywista pomyłka organu która została sprostowana odrębnym postępowaniem. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzywszy się w postępowaniu organów administracyjnych naruszenia prawa, stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.