II SA/Gl 1464/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Protokolant Specjalista Beata Bieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi E. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych oddala skargę. Pismem z dnia 18 marca 2013 r., złożonym w dniu 19 marca 2013 r. w Starostwie Powiatowym w G., E. S. dokonała zgłoszenia budowy przydomowej biologicznej oczyszczalni ścieków typu NV 1 dla domku jednorodzinnego położonego w Z. przy ulicy [...]. Postanowieniem z dnia [...] r. Starosta [...], działając na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.) nałożył na inwestorkę obowiązek uzupełnienia dokumentacji projektowej do zgłoszenia poprzez przedłożenie uzgodnienia (opinii ZUDP) usytuowania projektowanej sieci uzbrojenia terenu – przyłącza kanalizacji sanitarnej – zgodnie z art. 27 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geologiczne i kartograficzne w terminie 3 dni od daty doręczenia. Jednocześnie w postanowieniu zawarł pouczenie, iż niewykonanie w terminie określonych obowiązków spowoduje wniesienie sprzeciwu w formie decyzji. Wobec tego, iż inwestor nie uzupełniła przedłożonej dokumentacji w wyznaczonym terminie, decyzją z dnia [...] r., znak: [...] Starosta [...], przywołując w podstawie prawnej art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, wniósł sprzeciw do zgłoszenia robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia na budowę - wykonanie przydomowej biologicznej oczyszczalni ścieków typu "NV 1" w Z. przy ulicy [...] na działkach nr [...] i nr [...]. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż inwestor E. S. będąc zobowiązaną do uzupełnienia braków w przedłożonym zgłoszeniu inwestycji, nie dotrzymała wskazanego terminu i nie uzupełniła wskazanych braków. Wobec powyższego należało zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane orzec jak w sentencji decyzji. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła inwestor E. S., zarzucając jej naruszenie: art. 98 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, przejawiające się nie zawieszeniem postępowania pomimo tego, że wystąpiła o to strona na wniosek, której postępowanie to zostało wszczęte, art. 124 § 1 Kodeksu – z uwagi na niewskazanie, w postanowieniu Starosty [...] podstawy żądania dostarczenia opinii dotyczącej usytuowania projektowanej sieci uzbrojenia terenu, art. 123 § 1 w związku z art. 101 § 1 Kodeksu, przejawiające się brakiem wydania postanowienia o odmowie zawieszenia postanowienia, co uniemożliwia kontrolę przesłanek faktycznych i prawnych, jakie legły u podstaw rozstrzygnięcia o odmowie zawieszenia postępowania, naruszenia art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane w związku z § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 2 kwietnia 2001 r. przejawiające się wyznaczeniem stronie 5- dniowego terminu na dostarczenie opinii dotyczącej usytuowania projektowanych sieci uzbrojenia terenu, w sytuacji gdy organ administracji ma na jej wydanie 14 dni. Uwzględniając powyższe wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu powtórzyła, że organ nie wskazał w postanowieniu żadnego przepisu, który uzasadniałby żądanie przedłożenia wskazanej dokumentacji, nadto wyznaczono na jej przedstawienie trzydniowy termin, któremu inwestor nie był w stanie sprostać. Nadto w ocenie odwołującej nie znajduje on podstawy ani w przepisach, ani w orzecznictwie sądowym. Dodała, iż pomimo, iż inwestor złożyła wniosek o zawieszenie postępowania, aby dopełnić nałożonego obowiązku, organ nie rozpatrzył tego wniosku, pomimo, iż postępowanie toczyło się z wniosku inwestora. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 82 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, że nałożenie obowiązku uzupełnienia złożonego zgłoszenia potwierdzone zostało ugruntowanym orzecznictwem sądowoadministracyjnym. Zgodnie z ustawą Prawo geodezyjne i kartograficzne usytuowanie przydomowej oczyszczalni ścieków wymaga uzgodnienia z właściwym starostą, które winno zostać doręczone do zgłoszenia budowy tej oczyszczalni. Na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy sieć uzbrojenia podlega inwentaryzacji i ewidencji, zaś inwestorzy są zobowiązani uzgadniać usytuowanie projektowanych sieci uzbrojenia terenu z właściwymi starostami. W myśl art. 2 pkt 11 ustawy przez sieć uzbrojenia terenu rozumie się wszelkiego rodzaju nadziemne, naziemne i podziemne przewody i urządzenia: wodociągowe, kanalizacyjne, gazowe, ciepłownicze, elektroenergetyczne i inne, z wyłączeniem urządzeń melioracji szczegółowych. Przydomowa oczyszczalnia ścieków składa się z podziemnych przewodów i urządzeń (rur) kanalizacyjnych oraz zbiornika, co tym samym wypełnia definicję sieci uzbrojenia terenu w rozumieniu art. 2 ust. 11 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. W konsekwencji przydomowa oczyszczalnia ścieków jako sieć uzbrojenia terenu podlega inwentaryzacji i ewidencji, a jej usytuowanie objęte zostało obowiązkiem uzgodnienia z właściwym starostą. Organ odwoławczy zauważył przy tym, że nie znajduje uzasadnienia wyznaczenie przez organ pierwszej instancji bardzo krótkiego (3 dni) terminu na uzupełnienie zgłoszenia. W sytuacji bowiem, gdy na inwestora nałożony został obowiązek uzupełnienie zgłoszenia, to termin do wniesienia sprzeciwu rozpoczyna bieg na nowo od dnia złożenia tych dokumentów, a w przypadku ich nie złożenia – od upływu końcowego wyznaczonego postanowieniem terminu. W związku z powyższym organ odwoławczy pismem z dnia 17 maja 2013 r. wezwał inwestora do uzupełnienia braków w dokonanym zgłoszeniu, wyznaczając 30-dniowy termin na dostarczenie uzgodnienia usytuowania planowanej przydomowej oczyszczalni ścieków z zespołem uzgadniania dokumentacji projektowej (opinię ZUDP). Pomimo, iż przedmiotowe wezwanie zostało prawidłowo doręczone, inwestor nie uzupełniła zgłoszenia, a to obligowało organ administracyjny do wniesienia sprzeciwu. Odnosząc się do zarzutu odwołania dot. konieczności zawieszenia postępowania w przedmiotowej sprawie, organ wyjaśnił, że zgłoszenie jako akt (czynność), oświadczenie woli (deklaracja zamiaru budowy), nie powoduje wszczęcia postępowania administracyjnego, a w związku z tym nie mają tutaj zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, stąd nie można zawiesić postępowania zgłoszeniowego. Nadto organ wyjaśnił, że w wyniku rozpatrzenia odwołania od decyzji o wniesieniu sprzeciwu organ drugiej instancji nie ma możliwości zastosowania art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Nie godząc się z powyższą decyzją, reprezentowana przez pełnomocnika E. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Zarzuciła decyzji Wojewody [...], utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...], naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię, tj. art. 2 Prawo geodezyjne i kartograficzne poprzez błędne przyjęcie przez organy obu instancji, że domowa oczyszczalnia jest siecią uzbrojenia terenu, w związku z czym istnieje konieczność uzupełnienia zgłoszenia przez dostarczenie uzgodnienia planowanej inwestycji z zespołem uzgadniania dokumentacji projektowej, podczas gdy obowiązujące przepisy stanowią, że domowa oczyszczalnia ścieków jest urządzeniem budowalnym, a zatem zgłoszona inwestycja nie wymaga opinii ZUDP oraz niewłaściwe zastosowanie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego poprzez błędne przyjęcie przez organy obu instancji, że istnieje konieczność uzupełnienia zgłoszenia przez dostarczenie uzgodnienia planowanej inwestycji z zespołem uzgadniania dokumentacji projektowej, podczas gdy inwestycja nie wymaga uzgodnienia, a także naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 139, art. 138 §1 pkt 2 i art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego z uwagi na fakt wydania przez organ odwoławczy decyzji na niekorzyść strony odwołującej się podczas gdy powinien decyzję uchylić do ponownego rozpatrzenia, a mimo to nie uchylił jej tylko utrzymał decyzję w mocy, załatwiając sprawę bez uwzględnienia słusznego interesu skarżącej. Na tej podstawie wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazała, że planowana przydomowa oczyszczalnia ścieków w całości usytuowana jest na terenie prywatnym. Zakwestionowała błędne zakwalifikowanie jej jako sieci uzbrojenia. Właściwe jest potraktowanie jej zgodnie z art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego jako urządzenie budowlane, czyli urządzenie techniczne zapewniające możliwość użytkowanie obiektu zgodnie z przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu i gromadzeniu ścieków, a także przejazdy ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki. Zdaniem skarżącej przydomowa oczyszczalnia ścieków jest urządzeniem budowlanym i w związku z art. 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne nie jest siecią uzbrojenia terenu. Zatem nie jest wymagane żądane przez organ uzgodnienie geodezyjne Zdaniem skarżącej postanowienie organu pierwszej instancji nie wskazywało żadnej podstawy przedłożenia wymaganej dokumentacji, co uniemożliwia kontrolę instancyjną tego postanowienia. Niezależnie od tego, wskazując na krótki termin wyznaczony na uzupełnienie zgłoszenia, niemożliwy dla dotrzymania, zarzuciła, że mimo to organ odwoławczy utrzymał w mocy tę decyzję. Tym samym w jej ocenie organ ten wydał decyzję na jej niekorzyść. Wprawdzie następnie organ ten wyznaczył stronie 30-dniowy termin na uzupełnienie zgłoszenia, ale zamiast utrzymywać decyzję w mocy winien ją uchylić i orzec, co do istoty sprawy. Powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2009 r, Sygn. akt II OSK 307/08 stwierdziła, że argumentacja przedstawiona przez organ odwoławczy jest niesłuszna i niezgodna z prawem. W jej ocenie organ odwoławczy winien uchylić decyzje organu pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia, względnie orzec o umorzeniu postępowania. W konkluzji stwierdziła, że ustawodawca w art. 4 Prawa budowlanego wprowadził zasadę wolności budowlanej, zgodnie z którą każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowalnego w przepisami. Zasada ta powinna gwarantować podmiotowi uprawnionemu możliwość podjęcia budowy. Skarżąca dokonała zgłoszenia i ma prawo oczekiwać, że będzie mogła zrealizować swoje zamierzenie budowlane – przydomową oczyszczalnię ścieków. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...], wnosząc o oddalenie skargi, podtrzymał stanowisko i argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji i jej uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpatrując sprawę zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego jak również przepisów postępowania. Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. (tjedn. Dz.U. 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.). Na gruncie tej ustawy obowiązująca jest zasada wynikająca z art. 28 ust. 1, że roboty budowlane można rozpocząć na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Od zasady tej dopuszczone są przez ustawodawcę wymienione w art. 29 wyjątki – tzn. obiekty budowlane i roboty budowlane nie wymagające pozwolenia na budowę, które w myśl art. 30 ust. 1 mogą być realizowane po wcześniejszym dokonaniu zgłoszenia właściwemu organowi. Wśród robót nie wymagających pozwolenia na budowę wymieniona została w art. 29 ust. 1 pkt 3 – budowa indywidulanych przydomowych oczyszczalni ścieków o wydajności do 7,50 m³ na dobę. Na mocy art. 30 ust. 1 pkt. 1 budowa taka wymaga zgłoszenia właściwemu organowi, a zgodnie z art. 30 ust. 5 – do wykonania takich robót budowlanych można przystąpić po upływie 30 dni od dnia doręczenia organowi zgłoszenia, jeżeli w tym terminie organ administracji architektoniczno- budowlanej nie wniesie sprzeciwu, dla którego przewidziana jest forma decyzji. Dokonując zgłoszenia zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane inwestor w zgłoszeniu tym obowiązany jest określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 (tj. oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane) oraz w zależności od potrzeb odpowiednie szkice, rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia złożonego zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na składającego zgłoszenie obowiązek uzupełnienia w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia – wnosi sprzeciw w drodze decyzji. Potrzeba dołączenia załączników do zgłoszenia nie jest pozostawiona uznaniu organu lecz musi wynikać z odrębnych przepisów. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Pismem z dnia 18 marca 2013r., złożonym w Starostwie Powiatowym w G. w dniu 19 marca 2013 r. inwestor - E. S. zgłosiła budowę przydomowej biologicznej oczyszczalni ścieków typu NV 1 dla domku jednorodzinnego. Zgodnie z regulacją zawartą w ustawie z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( t.jedn. Dz. U z 2010r., Nr 193, poz.1287, ze zm.) instalacja przydomowej oczyszczalni ścieków podlega inwentaryzacji i ewidencji. Wymieniona ustawa, mocą przepisu art. 1 pkt 4 reguluje m.in. sprawy dotyczące inwentaryzacji i ewidencji sieci uzbrojenia terenu, a w myśl art. 27 ust. 2 pkt 1 inwestorzy są obowiązani uzgadniać usytuowanie projektowanych sieci uzbrojenia terenu z właściwymi starostami, którzy prowadzą powiatowy zasób geodezyjny i kartograficzny, w tym ewidencji sieci uzbrojenia terenu oraz mają zadanie koordynować usytuowanie projektowanej sieci uzbrojenia terenu (art. 7d pkt 1 i pkt 2 ustawy). Ustawa w art. 2 pkt 11 zawiera definicję sieci uzbrojenia terenu. Przez sieć uzbrojenia terenu rozumie się wszelkiego rodzaju nadziemne, naziemne i podziemne przewody i urządzenia: wodociągowe, kanalizacyjne, gazowe, cieplne, telekomunikacyjne, elektroenergetyczne i inne, z wyłączeniem urządzeń melioracji szczegółowych, a także podziemne budowle, jak: tunele, przejścia, parkingi, zbiorniki itp. Jak wskazały orzekające w sprawie organy, przydomowa oczyszczalnia ścieków, którą skarżąca zamierzała zrealizować, składa się z: podziemnego zbiornika, rur kanalizacyjnych doprowadzających ścieki do osadnika oraz z osadnika do studzienki i ze studzienki do drenażu rozsączającego. Wobec tego instalacja ta składa się z podziemnych przewodów i urządzeń kanalizacyjnych oraz zbiornika, a więc tym samym wypełnia definicję sieci uzbrojenia terenu w rozumieniu cytowanego powyżej art. 2 pkt 11 Prawa geodezyjnego i kartograficznego. W konsekwencji przydomowa oczyszczalnia ścieków jako sieć uzbrojenia terenu podlega inwentaryzacji i ewidencji (art. 27 ust. 1), a jej usytuowanie objęte zostało obowiązkiem uzgodnienia z właściwym starostą (art. 27 ust. 2 pkt 1). Uzgodnienie usytuowania projektowanej sieci następuje po uprzednim zbadaniu bezkolizyjności usytuowania tej sieci z już istniejącymi i projektowanymi innymi przewodami i urządzeniami, z obiektami budowlanymi, znakami geodezyjnymi, grawimetrycznymi i magnetycznymi, zielenią wysoką, pomnikami przyrody, a także po zbadaniu ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (§ 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 2 kwietnia 2001 r. w sprawie geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu oraz zespołów uzgadniania dokumentacji projektowej - Dz.U. Nr 38, poz. 455 ze zm.). Zatem chodzi o bezkolizyjność nie tylko z innymi sieciami ale również z innymi obiektami wymienionymi w § 8 ust. 1 wskazanego rozporządzenia. Bezzasadne jest w świetle powyższego twierdzenie pełnomocnika skarżącej, że w sprawie dla określenia zakresu obowiązków inwestora winny mieć zastosowanie przepisy Prawa budowlanego. Kwesta stosownych uzgodnień wynika bowiem z ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne i na gruncie tej regulacji należało dokonać oceny czy usytuowanie przydomowej oczyszczalni ścieków wymaga uzgodnienia z właściwym starostą, które winno zostać dołączone do zgłoszenia budowy tej oczyszczalni (cytowany powyżej art. 30 ust. 2 ustawy. Prawo budowlane). W konsekwencji, należy zgodzić się należy ze stanowiskiem zaprezentowanym przez organy, iż wykonanie zgłoszonych przez skarżącą robót budowlanych polegających na realizacji indywidulanej, przydomowej oczyszczalni ścieków o wskazanej wydajności, zwolnione jest z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę na mocy art. 29 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego i stosownie do treści art. 30 ust. 1 pkt 1 tej ustawy podlega zgłoszeniu właściwemu organowi, co skarżąca uczyniła. Jednocześnie należy podzielić twierdzenia tych organów, że dokonane przez skarżącą zgłoszenie było niekompletne, to znaczy, że dokumenty dołączone do zgłoszenia były niewystarczające do rozstrzygnięcia sprawy. Wobec czego organ pierwszej instancji uprawniony był do nałożenia na skarżącą obowiązku uzupełnienia zgłoszenia przez dołączenie określonych dokumentów, w tym przypadku uzgodnienia dokumentacji projektowej przez Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej, wydający opinię z upoważnienia Starosty. Obowiązkiem organu administracyjnego jest, bowiem ustalenie, czy zamierzone roboty budowlane odpowiadają prawu. Natomiast niewykonanie przez skarżącą postanowienia wydanego na podstawie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego musiało wiązać się z koniecznością wydania decyzji o sprzeciwie względem zgłoszonego zamierzenia inwestycyjnego. Wprawdzie, jak zasadnie zauważył już organ odwoławczy wyznaczenie bardzo krótkiego, bo trzydniowego terminu na uzupełnienie dokonanego zgłoszenia, nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa. Nie uzasadnia bynajmniej takiego działania organu konieczność zachowania 30-dniowego terminu do wniesienia sprzeciwu. Jak słusznie wyjaśnił organ odwoławczy, w sytuacji, gdy na inwestora nałożony został obowiązek uzupełnienie zgłoszenia, to termin do wniesienia sprzeciwu rozpoczyna bieg na nowo od dnia złożenia tych dokumentów, a w przypadku ich nie złożenia – od upływu końcowego wyznaczonego postanowieniem terminu. ... Tym niemniej w postępowaniu odwoławczym organ drugiej instancji związku z powyższym organ odwoławczy pismem z dnia 17 maja 2013 r. dodatkowo wezwał inwestora do uzupełnienia braków w dokonanym zgłoszeniu, wyznaczając 30-dniowy termin na dostarczenie uzgodnienia usytuowania planowanej przydomowej oczyszczalni ścieków z zespołem uzgadniania dokumentacji projektowej (opinię ZUDP). Pomimo prawidłowego doręczenia wymienionego wezwania, inwestor nie uzupełniła zgłoszenia, a to obligowało organ administracyjny do wniesienia sprzeciwu. Odnosząc się z kolei do zarzutu dot. konieczności zawieszenia postępowania w przedmiotowej sprawie, organ prawidłowo wyjaśnił, że zgłoszenie jako akt (czynność), oświadczenie woli (deklaracja zamiaru budowy), nie powoduje wszczęcia postępowania administracyjnego, a w związku z tym nie mają tutaj zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, stąd nie można zawiesić postępowania zgłoszeniowego. Mając na uwadze szczególny, odformalizowany charakter postępowania w sprawie zgłoszenia robót budowlanych, należy przyjąć, że stosowanie przepisów o zawieszeniu postępowania jest w tym przypadku niemożliwe. Przepisy dotyczące zgłoszenia robót budowlanych zostały bowiem ukierunkowane na możliwie jak najdalej idące uproszczenie i przyspieszenie postępowania w tych sprawach. Stąd w postępowaniu w sprawie zgłoszenia stroną jest wyłącznie inwestor, a organ przyjmujący zgłoszenie opiera się jedynie na jego treści oraz treści dołączonych do zgłoszenia dokumentów, określonych w art. 30 ust. 2 Prawa budowanego. Uznanie dopuszczalności zawieszenia postępowania w sprawie zgłoszenia robót budowlanych z powodu oczekiwania inwestora na uzyskanie brakujących dokumentów pozostawałoby w sprzeczności z tak określonym celem i istotą tego postępowania. Nadto należy zauważyć, że w sytuacji, gdy organ wniesie sprzeciw od zgłoszenia z powodu nieuzupełnienia w terminie jego braków, nie ma przeszkód, by inwestor uzupełnił te braki i wystąpił z kolejnym - już kompletnym - zgłoszeniem. Mając na uwadze powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U z 2012r., poz. 270 z późń. zm.) skargę jako niezasadną oddalił.