II SA/Gl 1487/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wykonania urządzeń zapobiegających szkodom w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy L. z dnia [...] r. nr [...] nakazującą H.W. odtworzenie rowu na działce nr 1 do stanu pierwotnego, w taki sposób, aby wody opadowe swobodnie przepływały w stronę cieku M.. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach H. W. reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano przede wszystkim, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i decyzja organu I instancji są niewykonalne. Dodatkowo podniesiono, że w czasie kiedy skarżąca mogła zapoznać się z rozstrzygnięciem organu II instancji, otrzymała pismo ponaglające do wykonania nakazu pod groźbą wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Poza tym skarżąca nie wie jak miałaby wykonać nałożony obowiązek, podjęcie zaś jakichkolwiek działań, w przypadku późniejszego uwzględnienia skargi, będzie wiązało się z niepowetowaną dla niej szkodą. Ustosunkowując się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uczestnicy postępowania K. M. i J. M. w piśmie z dnia [...] r. wnieśli o "niewydawanie decyzji wstrzymującej", wskazując między innymi, że w czasie wiosennych roztopów ich dom ponownie zostanie zalany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W pierwszej kolejności wskazać należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, to oznacza, że wnioskodawca ma obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006 r., s. 189). Wnioskujący musi zatem dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, bowiem od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (vide: postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Rozpoznając wniosek skarżącej w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Realizacja nałożonego w zaskarżonej decyzji obowiązku polegać ma na wykonaniu przez skarżącą robót mających na celu odtworzenie rowu na działce nr 1 do stanu pierwotnego, w taki sposób, aby wody opadowe swobodnie przepływały w stronę cieku M. Podkreślenia w tym miejscu wymagają zawarte w art. 61 § 3 P.p.s.a. sformułowania "znaczna szkoda" oraz "trudne do odwrócenia skutki". Przywołana przez pełnomocnika skarżącej argumentacja opiera się przede wszystkim na wskazaniu wadliwości zaskarżonego aktu oraz ogólnikowym stwierdzeniu, że wskutek jego wykonania skarżąca poniesie szkodę. Nie wskazano natomiast żadnych okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, w szczególności nie podano na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Zarzuty strony skarżącej dotyczące wadliwości zaskarżonego aktu nie mogą być rozpatrywane na obecnym etapie postępowania, bowiem dopiero w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie sąd zajmie stanowisko, co do ewentualnego naruszenia przez organy prawa oraz jego skutków. Podkreślić również trzeba, że sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi wziąć pod uwagę następstwa jego wykonania nie tylko w odniesieniu do strony skarżącej, ale również uwzględnić sytuację pozostałych stron oraz szeroko rozumiany interes publiczny. Częstokroć bowiem interes strony skarżącej w czasowym odroczeniu skutków wykonania zaskarżonego aktu koliduje zarówno z interesami innych uczestników postępowania, jak i z interesem ponadindywidualnym. Udzielenie skarżącej ochrony tymczasowej w rozpoznawanej sprawie pozostawałoby w sprzeczności z interesem społecznym, trzeba mieć również na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa sąsiednim gruntom i zapobiec rozlewaniu się wód po terenie. Mając na względzie powyższe wniosek skarżącej podlegał oddaleniu przy uwzględnieniu treści art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.