II SA/Gl 1487/14

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata postanawia: 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, 2. ustanowić adwokata dla skarżącej. W treści skargi z dnia 21 października 2014 r. I. B. wniosła o zwolnienie od opłat sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu powołując się na zły stan zdrowia oraz na niski dochód. Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie z dnia 26 listopada 2014 r. skarżąca nadesłała urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzowała, iż domaga się ustanowienia adwokata oraz zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wywiodła, że z uwagi na wiek oraz kłopoty zdrowotne nie jest w stanie samodzielnie bronić swoich interesów. Równocześnie zadeklarowała, iż gospodaruje samotnie i posiada dom o powierzchni 52 m2 oraz grunt rolny o powierzchni 2000 m2. Nie posiada natomiast żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych i utrzymuje się z emerytury kwocie 1.676,53 zł, ponosząc przy tym relatywnie znaczne miesięczne koszty utrzymania, w tym wydatki na zakup leków oraz na rehabilitację (300 zł), na utrzymanie domu (800 zł), na "bieżące wydatki" (500 zł), a nadto na opał oraz na opłacenie pomocy i opieki udzielanej jej przez inne osoby. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku I. B. należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym (czyli, po myśli art. 245 §2 cytowanej ustawy, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W tym kontekście uznano, że wnioskodawczyni spełniła wymóg warunkujący uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z jej oświadczeń wynika bowiem, iż nie posiada żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Jest przy tym osobą w podeszłym wieku (85 lat), schorowaną i uzyskuje dochód z tytułu emerytury, w kwocie 1.676,53 zł (vide: nadesłane potwierdzenie wypłaty świadczenia za październik 2014 r.), co zważywszy deklarowaną, ponadprzeciętną wysokość obciążających ją koniecznych kosztów utrzymania, nie umożliwia dokonania w zasadzie jakichkolwiek oszczędności. Marginalnie warto odnotować, że podobna ocena trudnej sytuacji materialnej i życiowej skarżącej wyrażona została w postanowieniu z dnia 8 kwietnia 2014 r., na mocy którego I. B. przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, w innej zawisłej przed tutejszym Sądem sprawie o sygn. akt II SA/Gl 333/14. Równocześnie brak jest okoliczności, które mogłyby wskazywać, że sytuacja ta uległa w międzyczasie istotnym zmianom. Mając na względzie wszystkie przedstawione wyżej okoliczności uznano, iż wnioskująca wykazała w sposób dostatecznie przekonujący, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów związanych z niniejszym postępowaniem. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., oraz w oparciu o art. 246 §1 pkt 1 tej ustawy.