II SA/Gl 15/23

WyrokWSA w Gliwicach2023-04-05

Skład orzekający: Grzegorz Dobrowolski, Renata Siudyka, Artur Żurawik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 3a lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym jest dopuszczalne, jeśli przepis ten został uchylony, ale przepisy wprowadzające jego uchylenie nie weszły jeszcze w życie z powodu braku wdrożenia rozwiązań technicznych?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że pomimo uchylenia art. 140 ustawy Prawo o ruchu drogowym, przepis ten pozostawał w obrocie prawnym i mógł stanowić podstawę do wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Wynika to z przepisów przejściowych, które odraczają wejście w życie uchylenia do czasu wdrożenia określonych rozwiązań technicznych, co nie nastąpiło. Kwestia przedawnienia karalności wykroczeń nie ma wpływu na obligatoryjne cofnięcie uprawnień.
Stan faktyczny
Starosta cofnął K.S. uprawnienia do kierowania pojazdami w związku z popełnieniem trzech wykroczeń w okresie próbnym (kolizja drogowa i dwukrotne przekroczenie prędkości o ponad 30 km/h). Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy. K.S. zaskarżył decyzję, argumentując m.in. przedawnieniem karalności wykroczeń i potrzebą posiadania prawa jazdy do pracy i nauki. Sąd administracyjny oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędziowie, Sędzia WSA Renata Siudyka, Sędzia WSA Artur Żurawik, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 18 października 2022 r. nr SKO.K/41.3/1576/2022/15103/MB w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę. Do Starosty [...] wpłynął wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia 28 marca 2022 r. o cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami K.S. W uzasadnieniu wniosku podano, że w okresie od 14 lutego 2020 r. do 9 lutego 2021 r. kierujący pojazdem popełnił trzy wykroczenia, a mianowicie spowodował zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego - kolizja drogowa oraz przekroczył prędkość o ponad 30 km/h. Decyzją z dnia 1 sierpnia 2022 r. nr [...] Starosta [...] cofnął stronie uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie kategorii "AM B1 i B". W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie art. 140 ust. 1 pkt 3a lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym starosta wydaje decyzję o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w razie stwierdzenia, na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć, że kierujący pojazdem silnikowym w okresie 2 lat od dnia wydania mu po raz pierwszy prawa jazdy popełnił trzy wykroczenia określone w art. 86 § 1 lub 2, art. 87 § 1, art. 92a w przypadku przekroczenia dopuszczalnej prędkości o ponad 30 km/h lub art. 98 ustawy z dnia 20.05.1971 r. - Kodeks wykroczeń. Pierwsze prawo jazdy stronie wydano w dniu 27 lutego 2019 r. Odwołanie od tej decyzji złożył jej adresat. Zarzucił organowi administracji naruszenie art. 140 ust. 1 pkt 3a lit b ustawy Prawo o ruchu drogowym (który to powołany artykuł został uchylony) wydał decyzję o cofnięcia mi uprawnień do kierowania pojazdem (wydane 27 lutego 2019 r.), podnosząc iż kierujący pojazdem popełnił 3 wykroczenia przeciwko bezpieczeństwa w ruchu drogowym (2x przekroczenie prędkości o 30km/h oraz jedna niegroźna stłuczka parkingowa) w okresie próbnym, czyli w ciągu 2 lat od daty uzyskania prawa jazdy. Powyższe wykroczenia miały miejsce w okresie od 14 lutego 2020 roku do 9 lutego 2021 roku, natomiast Komendant Wojewódzki Policji w K. złożył wniosek do starosty dopiero 28 marca 2022 roku - czyli ponad rok po dacie popełnienia ostatniego z 3 wykroczeń. Zgodnie zaś z art. 45 Kodeksu wykroczeń - przedawnienie karalności i wykonania kary ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok. Odwołujący się podkreślił również swoją sytuację osobistą. Zaskarżoną obecnie decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało rozstrzygnięcie organu I instancji w mocy. W pełni zaakceptowało ustalenia Starosty [...] oraz wywiedzione z nich skutki prawne. Wskazał, że okoliczności podnoszone w odwołaniu nie mogły w żaden sposób wpłynąć na rozstrzygnięcie sprawy. Zarzut, że decyzja organu I instancji została wydana bez należytej podstawy prawnej uznać trzeba za niewłaściwy. Stosownie do postanowień przepisu art. 125 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 978 ze zm.), w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, z póżn. zm.) wprowadza się następujące zmiany: (...) 16) uchyla się art. 140 i 140a. Z kolei, w myśl art. 139 ustawy o kierujących pojazdami, ustawa wchodzi w życie z dniem 19 stycznia 2013 r., z wyjątkiem: (...) art. 125 pkt 10 lit. g w zakresie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, pkt 13 oraz pkt 16 w zakresie art. 140 ust. 1 pkt 3, 3a i pkt 4 lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, oraz art. 136 ust. 1-3, które wchodzą w życie z dniem 4 czerwca 2018 r. Jednakże, w myśl art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2018r., poz. 957), do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq ustawy zmienianej w art. 1 (ustawa Prawo o ruchu drogowym), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przepisów (...) art. 125 pkt 10 lit. g i pkt 16 oraz przepisów rozdziału 14 ustawy zmienianej w art. 2 (ustawa o kierujących pojazdami) nie stosuje się. Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonych w tym komunikacie (art. 14 ust. 2 ww. ustawy). W konsekwencji powyższego, mając przy tym na uwadze fakt, że do dnia orzekania przedmiotowy komunikat nie został ogłoszony, stwierdzić należy że na dzień orzekania art. 140 ustawy Prawo o ruchu drogowym pozostaje w obrocie prawnym i wiąże organy administracji publicznej. Za równie chybiony uznać trzeba zarzut dotyczący przedawnienia karalności wykroczeń popełnionych przez stronę. Okoliczność ta pozostaje bowiem bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, zważywszy, że fakt ich popełnienia w okresie 2 lata od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy nie budzi wątpliwości, skoro przyznał to nawet kierujący pojazdem w treści swojego odwołania. Skargę na tę decyzję do tutejszego Sądu złożył jej adresat. W uzasadnieniu podniósł argumentację tożsamą ze wskazaną wcześniej w odwołaniu. Zaakcentował , że prawo jazdy jest mu niezbędne do samodzielnego życia i funkcjonowania. Jest fotografem motoryzacyjnym i uczniem. A realizacja jego obowiązków i pasji bez prawa jazdy będzie niemożliwa. Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swą argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zakres kontroli sądu wyznacza przepis art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej "p.p.s.a.") stanowiący, że sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na początku Sąd zwraca uwagę, że stan prawny w rozpatrywanej sprawie, jak trafnie wskazał organ odwoławczy nie budzi wątpliwości. Na mocy art. 14 ust. 1 i art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957) prawidłowo organy administracji zastosowały rozwiązanie przewidziane w art. 140 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2022 r., poz. 988). Inaczej mówiąc do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957) nie stosuje się m.in. przepisu art. 125 pkt 16 ustawy o kierujących pojazdami, uchylającego przepis art. 140 i art. 140a Prawa o ruchu drogowym, co oznacza, że do czasu dokonania takiego wdrożenia przepis ust. 1 pkt 3a lit. a ustawy Prawo o ruchu drogowym może mieć zastosowanie i może stanowić podstawę prawną decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Zgodnie z tym przepisem, decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w razie stwierdzenia, na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć, że kierujący pojazdem silnikowym w okresie 2 lat od dnia wydania mu po praz pierwszy prawa jazdy popełnił: a) przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji; b) trzy wykroczenia określone w art. 86 § 1 lub 2, art. 87 § 1, art. 92a w przypadku przekroczenia dopuszczalnej prędkości o ponad 30 km/h lub art. 98 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń, przy czym decyzja o cofnięciu uprawnień jest wydawana na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji. Bezsporne jest, że prawo jazdy wydano skarżącemu dnia 27 lutego 2019 r. i w okresie od dnia od 14 lutego 2020 r. do 9 lutego 2021 r. popełnił trzy wykroczenia, spowodował zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego - kolizja drogowa oraz dwukrotnie przekroczył prędkość o ponad 30 km/h. Powyższych okoliczności nie neguje strona. W sprawie zaistniała zatem przesłanka obligatoryjnego cofnięcia prawa jazdy. Rozstrzygnięcia organów administracji są prawidłowe. Podnoszone przez skarżącego okoliczności nie mogą zostać uwzględnione. Strona podnosi między innymi przedawnienie karalności za popełnione wykroczenia. Nie ma to jednak związku ze sprawą. Przesłanki cofnięcia prawa jazdy w art. 140 ustawy prawo o ruchu drogowym są sformułowane w sposób jasny i niezależny od kwestii przedawnienia. Również argumentacja dotycząca sytuacji osobistej skarżącego nie może odnieść skutku. Redakcja art. 140 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym jest jasna i nie pozwala na jakąkolwiek uznaniowość. Zaistnienie przewidzianej tam przesłanki obliguje organ administracji do wydania rozstrzygnięcia o określonej treści. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło