II SA/Gl 1512/14

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści formularza wynika, że wraz z dwójką dzieci zamieszkuje w budynku o pow. 120 m2, nie posiada żadnego majątku w tym nieruchomości, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Skarżąca podała, że posiada zobowiązanie kredytowe zaciągnięte na poczet budowy domu, a jej źródłem utrzymania się jest dochód w wysokości około 2.000 zł. Na wezwanie referendarza sądowego skarżąca przedstawiła dokumenty obrazujące wydatki ponoszone w związku z utrzymaniem się oraz poziom przychodów i wydatków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U.z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy. Analiza powołanych przez skarżącą okoliczności, poparta przedstawionym materiałem dowodowym nie dała podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. Ze złożonego przez stronę oświadczenia o wysokości dochodów wynika, że miesięczne dochody strony kształtują się na poziomie około 2000 zł. Tymczasem przedstawione na wezwanie referendarza dokumenty jak również sporządzone przez stronę zestawienie, stanowiące załącznik nr 1 do pisma procesowego z dnia 24 lutego 2015 r. wskazują na to, że bieżące wydatki kilkukrotnie przewyższają uzyskiwany dochód. Strona wskazała bowiem, że miesięczne wydatki związane z utrzymaniem i prowadzeniem gospodarstwa domowego wynoszą 12.500,64 zł. Zarazem, poza ogólnikowymi, zawartymi w druku formularza sformułowaniami na temat wsparcia udzielanego jej przez rodzinę i najbliższych nie powołała żadnych okoliczności dotyczących źródła finansowania tak dużej różnicy. Osoba, która z jednej strony twierdzi, że dysponuje miesięcznym dochodem rzędu 2.000 zł a z drugiej zaś podaje, że owe 2.000 zł przeznacza co miesiąc na żywność nie może oczekiwać, iż jej oświadczenia w tym zakresie zostaną uznane za wiarygodne, bez dostatecznego uzasadnienia z jakich źródeł finansuje pozostałe wydatki. Dalej wskazać trzeba, że opłaty sądowe, w tym wpis od skargi, stanowią daninę o charakterze publicznoprawnym. Trudno tym samym przyjąć, że danina ta nie powinna być od strony pobrana, gdyż jej zdaniem pierwszeństwo przed nią powinny mieć wydatki na telewizje kablową (134 zł miesięcznie), zajęcia sportowe dziecka (240 zł miesięcznie), kursy językowe dziecka (300 zł miesięcznie), czy wreszcie spłata zadłużenia na karcie kredytowej w wysokości 5.000 zł miesięcznie. Powołane przez stronę okoliczności przeczą jej twierdzeniom o uzyskiwanym wsparciu w postaci "drobnych pożyczek", albowiem jeśli wspomniane wydatki mają charakter stały, to z pewnością pożyczki te nie maja charakteru drobnego, gdyż różnica pomiędzy deklarowanym dochodem a wydatkami wynosi około 10.000 zł. W takiej zaś sytuacji brak jest jakichkolwiek przeszkód, aby właśnie drogą "drobnej pożyczki" uzyskać środki na opłacenie wpisu od skargi w niewątpliwie istotnej dla skarżącej sprawie, nawet rezygnując czasowo z pokrycia innych zobowiązań. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.