II SA/Gl 1515/19
PostanowienieWSA w Gliwicach2019-12-02
Skład orzekający: Grzegorz Dobrowolski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy najemca nieruchomości posiada legitymację procesową do wniesienia skargi na akt dotyczący zmiany numeru porządkowego nieruchomości, jeśli nie jest właścicielem ani podmiotem uwidocznionym w ewidencji gruntów i budynków jako władający?Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez najemcę nieruchomości, który nie jest jej właścicielem ani podmiotem uwidocznionym w ewidencji gruntów i budynków jako władający, podlega odrzuceniu z powodu braku legitymacji procesowej. Interes najemcy w kwestii zmiany numeru porządkowego nieruchomości jest interesem faktycznym, a nie prawnym, ponieważ żaden przepis prawa nie upoważnia go do wystąpienia z wnioskiem o zmianę numeru ani do kwestionowania wydanego w tej sprawie aktu.Stan faktyczny
P. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na akt Prezydenta Miasta R. z dnia [...]r. dotyczący zmiany numeru porządkowego nieruchomości. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz rozporządzenia w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów. Podniósł, że posiada tytuł prawny do nieruchomości na podstawie umowy najmu. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak legitymacji procesowej skarżącego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, , , po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. na akt Prezydenta Miasta R. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zmiany numeru porządkowego nieruchomości p o s t a n a w i a: odrzucić skargę
Pismem z dnia 14 października 2019 r. P. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach akt z dnia [...]r. o numerze wskazanym w sentencji, którym Prezydent Miasta R. zmienił adres nieruchomości położonej w R. (działka 1) z dotychczasowego numeru [...] przy ul. [...] na numer [...] przy ul. [...].
W skardze zarzucono organowi naruszenie art. 47a ust. 3, art. 47a ust. 4, art. 47 a ust. 5 lit. a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U z 2019, poz. 725) oraz par. 5 i 9 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów (Dz. U. z 2012 r., poz. 125).
Skarżący podniósł nadto, że na podstawie umowy najmu przysługuje mu tytuł prawny do przedmiotowej nieruchomości, zaś z zaskarżonym aktem zapoznał się w dniu 20 września 2019 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. ), strona może wnieść skargę do sądu administracyjnego na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków, wynikających z przepisów prawa.
W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony został pogląd, że nadanie numeru porządkowego dokonywane jest w formie czynności z zakresu administracji publicznej i jest to czynność o charakterze technicznym (tak np. wyroki: NSA z dnia 1 lutego 2008 r., sygn. akt I OSK 6/07, LEX nr 447879, NSA z dnia 18 stycznia 2002 r., sygn. akt SA/Bk 1074/01, ONSA 2003/2/65, NSA z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 30/11, LEX nr 1149370, WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 13 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Go 760/10, LEX nr 953222). Formę czynności materialno-technicznej przybiera także rozstrzygnięcie o odmowie nadania lub o odmowie zmiany numeru porządkowego.
W tym miejscu należy zaakcentować, że myśl art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.).
W ocenie Sądu skarga P. M. podlegała odrzuceniu jako wniesiona przez podmiot nie posiadający legitymacji do jej wniesienia.
Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić - co do zasady - podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Kryterium "interesu prawnego" ma zatem charakter materialnoprawny. Innymi słowy interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się, tym, iż działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego obowiązku. Akt, czynność lub bezczynność organu administracji musi dotyczyć interesu prawnego skarżącego, który musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego (por. wyrok NSA z dnia 3 czerwca 1996 r., II SA 74/16 – ONSA 1997 Nr 2 poz. 89). W orzecznictwie przy tym przyjmuje się, że mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 22 lutego 1984 r., I SA 1748/83).
W rezultacie skarga wniesiona przez podmiot, który a limine nie może mieć legitymacji skargowej podlega odrzuceniu, natomiast stwierdzenie w toku postępowania, że wnoszący skargę nie legitymuje się interesem prawnym powoduje oddalenie skargi (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2003, str. 424), z tym że wspomniane oddalenie skargi nie dotyczy w obecnym stanie prawnym sytuacji wskazanej w art. 58 § 1 pkt 5a, gdy interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego.
W niniejszej zaś sprawie skarga została wniesiona na czynność Prezydenta Miasta o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., polegającej na zmianie dotychczasowego numeru nieruchomości.
Podkreślić należy, że kwestia nadania numeru porządkowego nieruchomości została uregulowana w art. 47a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. jedn., Dz.U. z 2019 r., poz. 725 ze zm., zwanej dalej Prawem geodezyjnym i kartograficznym).
Zgodnie z ust. 5 art. 47a Prawa geodezyjnego i kartograficznego wójt (burmistrz, prezydent miasta) ustala numery porządkowe, o których mowa w ust. 4 pkt 5 lit. a, z urzędu lub na wniosek zainteresowanych i zawiadamia o tych ustaleniach właścicieli nieruchomości lub inne podmioty uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków, które tymi nieruchomościami władają. Nadanie numeru porządkowego nieruchomości jest zatem następstwem wykonania przez organ gminy zadań wskazanych w art. 47a ust. 1 pkt 1 i ust. 5 Prawa geodezyjnego i kartograficznego.
W rozpoznawanej sprawie wniosek o dokonanie zmiany numeru porządkowego wniósł właściciel nieruchomości Parafia "A" w R. Jak wynika z cytowanej powyżej regulacji wnioskodawcą może być właściciel nieruchomości, a jeżeli nie włada on nieruchomością inny podmiot uwidoczniony w ewidencji gruntów i budynków. P. M. nie jest ani właścicielem przedmiotowej nieruchomości ani też podmiotem uwidocznionym w ewidencji gruntów i budynków jako podmiot władający. Nie posiada on zatem interesu prawnego w kwestii zmiany numeru nieruchomości a w konsekwencji organ nie miał obowiązku informowania go o tym fakcie. Interes osoby będącej najemcą nieruchomości jest interesem faktycznym a nie prawnym albowiem żaden przepis prawa nie upoważnia najemcy do wystąpienia z wnioskiem o zmianę numeru porządkowego nieruchomości ani nie daje podstaw do kwestionowania wydanego w tej sprawie aktu.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło