II SA/Gl 1516/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O. – O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie rozgraniczenia nieruchomości w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] r., nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Wójta Gminy J. z dnia [...] r., nr [...] w części obejmującej rozgraniczenie pgr [...],[...],[...],[...] scalonych wraz z pgr [...] do dz. [...] z nieruchomościami oznaczonymi pgr [...] oraz pgr [...],[...],[...],[...] i w pozostałej części umarzającą postępowanie jako bezprzedmiotowe. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., A. O.-O. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że kontroli sądowej poddano prawidłowość decyzji o rozgraniczeniu. Bez wstrzymania jej wykonania, zaskarżona decyzja stanowić będzie podstawę do przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego i wydatkowania związanych z tym kosztów, podczas gdy może to okazać się zbyteczne wskutek ewentualnego uwzględnienia skargi. W piśmie z dnia 21 grudnia 2013 r. skarżąca wskazała dodatkowo, że Wójt Gminy J. postanowieniem nr [...] wszczął postępowanie rozgraniczeniowe i odmówił jego zawieszenia do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd. W związku z powyższym zdaniem skarżącej wniosek jest uzasadniony. Z kolei uczestnicy postępowania sądowego – B. Z., J. Z. i E. L. zwrócili się o oddalenie tego wniosku wskazując, że zaskarżona decyzja nie nakłada na nikogo żadnych obowiązków ani też nie zakazuje jakiegokolwiek zachowania, w tym samym nie nadaje się do wykonania. Nadto podkreślili, że w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest mowa o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody, a ich zdaniem skarżąca nie wskazała na okoliczności uzasadniające istnienie takiego niebezpieczeństwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przede wszystkim wskazać należy, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno natomiast odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (vide: postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Oceniając wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd doszedł do przekonania, że brak jest podstaw do jego uwzględnienia. W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie wskazała bowiem okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności nie wskazała, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Rację więc w tym względzie należy przyznać uczestnikom postępowania sądowego, którzy w piśmie procesowym z dnia 23 grudnia 2013 r. wytknęli to wnioskowi skarżącej. Uprawdopodobnienie zaś okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). Sformułowane w skardze zarzuty w zakresie wydania tej decyzji z naruszeniem prawa nie mogą natomiast zdaniem Sądu stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Kwestie te będą mogły być rozstrzygane dopiero na rozprawie. W związku z powyższym wniosek skarżącej podlegał oddaleniu przy uwzględnieniu treści art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.