II SA/Gl 1518/14

PostanowienieWSA w Gliwicach2015-01-19

Skład orzekający: Ewa Krawczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji kasacyjnej (uchylającej decyzję organu I instancji i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania) może zostać uwzględniony na podstawie art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Sąd oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji kasacyjnej, uznając, że taki akt ma charakter czysto procesowy i nie powoduje bezpośrednich skutków prawnych, które mogłyby prowadzić do znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków dla strony. Obowiązek prawny powstaje po stronie organu administracji publicznej, który ma wydać ponowne rozstrzygnięcie, a potencjalne negatywne skutki mogą być oceniane dopiero po wydaniu nowego rozstrzygnięcia przez organ I instancji.
Stan faktyczny
Skarżąca M. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., która uchyliła decyzję organu I instancji i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania. Pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując potencjalną niekorzystną decyzją organu I instancji oraz brakiem ryzyka dla innych stron. Uczestnicy postępowania nie ustosunkowali się do wniosku.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia NSA : Ewa Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego p o s t a n a w i a : oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją z [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. i przekazał do ponownego rozpoznania organowi I instancji W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pełnomocnik skarżącej M. L. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek pełnomocnik wskazał, że w wyniku ponownie rozpoznanej sprawy organ I instancji może wydać decyzję niekorzystną dla skarżącej. Pełnomocnik wskazał też na brak ryzyka dla słusznych interesów pozostałych stron postępowania oraz na istotne błędy zaskarżonej decyzji. Uczestnicy postępowania, poinformowani o możliwości ustosunkowania się do zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, nie odnieśli się do niego. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku musi więc wskazywać na okoliczności, które uprawdopodobnią wystąpienie powyższych przesłanek, a nadto podkreślenia wymaga, że wnioskiem mogą zostać objęte jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wstrzymanie wykonania aktu zatem polega na wstrzymaniu skutków prawnych, które on wywołuje, związanych z ustaleniem praw i obowiązków strony postępowania. W niniejszym postępowaniu skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji uchylającej decyzję pierwszej instancji oraz przekazującej sprawę do rozpoznania organowi pierwszej instancji. W ocenie Sądu kasacyjny charakter zaskarżonego rozstrzygnięcia oznacza, że na jego mocy ani nie zostają przyznane uprawnienia, ani też nie nałożono jakiekolwiek obowiązku na adresata tego rodzaju decyzji. W wyniku decyzji kasacyjnej obowiązek prawny powstaje jedynie po stronie organu administracji publicznej, który winien wydać ponowne rozstrzygnięcie w sprawie. Taka sytuacja strony postępowania administracyjnego nie może prowadzić do powstania negatywnych dla niej następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, do których nawiązuje art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponownie wydane rozstrzygnięcie organu I instancji będzie podlegało bowiem osobnemu trybowi odwoławczemu, w tym możliwości skierowania skargi do sądu. Również w orzecznictwie przyjmowany jest pogląd, zgodnie z którym akt administracyjny kasacyjny, jako mający charakter czysto procesowy, co do zasady nie podlega wstrzymaniu w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 3/11, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Oprócz argumentu prowadzenia ponownie postępowania administracyjnego przez organ I instancji, że skarżąca nie powołała argumentów, które wskazywałyby na istnienie po jej stronie w tym przypadku przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a to na stronie występującej z takim wnioskiem spoczywa obowiązek przedstawienia konkretnych okoliczności, które pozwolą Sądowi na dokonanie oceny czy zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania aktu w stosunku do wnioskodawcy jest zasadne. Obecna decyzja wywołuje jedynie skutek procesowy w postaci ponownie prowadzonego postępowania. Wydanie aktu niekorzystnego dla stron ma na tym etapie postępowania charakter hipotetyczny i nie powoduje jeszcze w opinii Sądu realnego zagrożenia obowiązkami, które powodowałyby niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody albo trudnych do odwrócenia skutków. Na obecnym etapie postępowania Sąd nie może natomiast dokonać oceny zgodności z prawem decyzji wydanych w toku postępowania administracyjnego, nie można zatem upatrywać zasadności złożonego wniosku w przekonaniu o wadliwości zaskarżonego rozstrzygnięcia. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło