II SA/Gl 152/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi (...) Sp. z o.o. w G. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wykonania robót budowlanych innych niż budowa obiektu w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci jej odpisu postanawia: przywrócić termin do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi . Zarządzeniem z dnia 1 lutego 2008 r. (...) Sp. z o.o. w G. zostało wezwane w terminie 7 dni do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia (...) r., nr (...) w kwocie (...) zł. Ponadto, na podstawie zarządzenia z dnia 1 lutego 2008 r. stronę skarżącą wezwano do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie jej odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, celem doręczenia uczestnikowi postępowania. Do wykonania powyższego wezwania zakreślono również termin 7 dni od daty doręczenia wezwania, informując jednocześnie, iż nieusunięcie w/w braku formalnego skargi we wskazanym terminie spowoduje jej odrzucenie. Odpis zarządzenia z dnia 1 lutego 2008 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu wraz z pismem przewodnim z dnia 4 lutego 2008 r., a także wezwanie o uzupełnienie braku formalnego skargi zostały doręczone stronie skarżącej w dniu 11 lutego 2008 r., co potwierdza znajdujący się w aktach sprawy pocztowy dowód doręczenia. W dniu (...)r. na rachunek Sądu uiszczona została wymagana opłata sądowa. W dniu (...) r. strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi załączając jednocześnie do wniosku jeden odpis skargi. W uzasadnieniu tego wniosku oraz jego uzupełnieniu zawartym w piśmie z dnia (...) r. skarżąca wskazała na okoliczność odmiennej praktyki w zakresie wezwań do uzupełniania braków formalnych pism, mającej miejsce w postępowaniu przed sądami powszechnymi, do której przyzwyczajeni są pracownicy Spółki, a tej jaka miała miejsce w niniejszej sprawie. W jednej kopercie skarżąca otrzymała bowiem trzy odrębne pisma, przy czym pismo przewodnie odnosiło się jedynie do wezwania o uiszczenie wpisu sądowego, co spowodowało, iż korespondencja ta została przekazana do księgowości Spółki celem dokonania przelewu wymaganej kwoty. Dopiero kilka dni po dokonaniu tej czynności pracownik strony skarżącej porządkując dokumentację zauważył, iż wraz z pismem z dnia (...) r. oraz odpisem zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego przesłane zostało także wezwanie w zakresie uzupełnienia braku formalnego skargi. W wyznaczonym do tego terminie skarżąca nie mogła jakże nadesłać odpisu skargi, albowiem do dnia (...)r. żadna z osób uprawnionych do jej reprezentacji nie mogła poświadczyć tego odpisu za zgodność z oryginałem lub go własnoręcznie podpisać. Okoliczność ta spowodowana była okresem urlopowym w Spółce oraz absencją chorobową. Jednocześnie skarżąca zaakcentowała, że wnosząc skargę załączyła jej dodatkowy odpis dla "strony przeciwnej". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 ppsa pismo z przedmiotowym wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ppsa) oraz dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ppsa). Przenosząc powyższą regulację na grunt niniejszej sprawy uznać należy, iż zgłoszony przez stronę skarżącą wniosek został wniesiony w ustawowym terminie. Wskazana przez skarżącą data ustania przyczyny uchybienia terminu to (...) r., tj. dzień, w którym osoby uprawnione do reprezentacji Spółki mogły podpisać odpis skargi lub poświadczyć go za zgodność z oryginałem. Okoliczność tę potwierdza fakt, iż sam wniosek o przywrócenie terminu został sporządzony z powyższą datą i podpisany przez Prezesa Zarządu Spółki. Ponadto, skarżąca dokonała uchybionej czynności w postaci nadesłania odpisu skargi. Jednocześnie w wystarczający sposób uprawdopodobniła brak swojej winy w niedopełnieniu w terminie przedmiotowej czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej ostatniej przesłanki należy mieć na uwadze obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. W niniejszej sprawie ciężko obciążyć winą Spółkę za zaistnienie równocześnie dwóch zdarzeń, które spowodowały niemożność spełnienia określonych przez Sąd czynności. Niewątpliwe skierowane do strony wezwania zostały sformułowane w dwóch odrębnych pismach, zaś pismo przewodnie z dnia (...)r. odnosiło się jedynie do wezwania o uiszczenie wpisu sądowego, co mogło wprowadzić stronę w błąd, iż dokonując przelewu bankowego na rachunek Sądu dopełniła już wszystkie wymagania formalne skargi, zwłaszcza, że wniosła ona do Sądu skargę w dwóch egzemplarzach. Skarżąca mogła zatem sądzić, iż jest to wystarczająca ilość odpisów skargi. Owe błędne przeświadczenie mogło natomiast skutkować zaplanowaną już wcześniej nieobecnością z tytułu urlopu osób uprawnionych do reprezentacji Spółki w związku z okresem ferii zimowych. Tymczasem późniejsze, tj. dopiero po dniu (...)r. (data wykonania przelewu), "odkrycie" przez pracownika strony dodatkowego wezwania w zakresie wymaganego odpisu skargi, z uwagi na absencję chorobową (zatem zdarzenie nagłe, nieprzewidywalne) pozostałych osób uprawnionych do reprezentacji Spółki, uniemożliwiło wykonanie tego wezwania w terminie. Mając na uwadze powyższe podkreślić wymaga, że instytucja przywrócenia terminu do dokonania czynności, aczkolwiek mająca charakter wyjątkowy w stosunku do wyrażonej w art. 85 ppsa zasady, zgodnie z którą czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, ma umożliwić uwolnienie się przez stronę od negatywnych skutków uchybienia i tym samym zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd. W świetle wskazanych okoliczności, orzeczono jak w sentencji postanowienia, stosownie do treści art. art. 86 § 1 ppsa.