II SA/Gl 1533/14

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 6 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia[...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu postanawia: ustanowić dla skarżącej radcę prawnego z urzędu Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca wystąpiła o ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Z treści formularza wynika, że wraz z małżonkiem oraz synem zamieszkuje w części budynku mieszkalnego (lokal o pow. 60 m2). Skarżąca, poza wspomnianym budynkiem oraz nieruchomością, na której jest on usytuowany nie posiada żadnego innego majątku, w tym oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. W skład jej majątku wchodzi natomiast samochód osobowy marki [...] z [...] r. – współwłasność jej matki oraz małżonka. Źródłem utrzymania się rodziny strony są wynagrodzenia za pracę skarżącej i jej małżonka w wysokości 3072 zł brutto miesięcznie. W rozpoznawanej sprawie, postanowieniem z dnia 12 marca 2015 r. zwolniono stronę od kosztów sądowych, a rozstrzygnięcie to wydano w oparciu o nadesłane wówczas przez stronę dokumenty źródłowe. Jako że z treści formularza nie wynika, aby sytuacja materialna strony uległa zmianie, oparto się na informacja uzyskanych wówczas od wnioskodawczyni. . Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U.z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Jak już wcześniej ustalono, a czego obecnie nie sposób zakwestionować, łączny dochód w rodzinie skarżącej wynosi 2625 zł netto miesięcznie. Udokumentowane wydatki kształtują się zaś na poziomie 830 zł. Oznacza to, że do dyspozycji trzyosobowej rodziny skarżącej pozostaje co miesiąc około 1800 zł. Biorąc przy tym pod uwagę inne, nieudokumentowane wydatki, o których wspomina strona (lekarstwa), a których wiarygodności nie rodzi zasadniczych zastrzeżeń, uznać trzeba, samodzielne opłacenie usług fachowego pełnomocnika w zasadzie leży poza możliwościami finansowymi strony. Jego udział uznać zaś należy za nieodzowny ze względu na fakt wydania przez Sąd wyroku, którym oddalono skargę, a kŧóry strony chcą zakwestionować korzystając z możliwości wniesienia skargi kasacyjnej . Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.