II SA/Gl 154/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie o wymeldowanie w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy J. K. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu podkreślając zły stan zdrowia oraz ciężkie warunki bytowe. Z treści formularza wynika, że wnioskodawca nie posiada żadnego majątku a jego jedynym dochodem jest zasiłek z opieki społecznej w kwocie 604 zł netto miesięcznie. W aktach sprawy znajdują się dokumenty potwierdzające fakt, iż skarżący jest osobą niepełnosprawną, uzyskującą wspomniany zasiłek. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). W realiach rozpoznawanej sprawy, dokumentacja medyczna dostarczona przez skarżącego oraz decyzja o przyznaniu zasiłku stałego w kwocie 604 zł miesięcznie w sposób dostateczny uprawdopodabniają ciężką sytuację materialną strony. Skarżący w zasadzie dysponuje środkami zapewniającymi mu zaspokojenie minimum potrzeb egzystencjalnych, a wobec tego niepodobna zakładać, że będzie w stanie samodzielnie ponieść koszty postępowania sądowego jak również skorzystać z usług fachowego pełnomocnika. Charakter oraz stopień posiadanych przezeń schorzeń wskazują zaś na to, że udział takiego pełnomocnika będzie ze wszech miar wskazany. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.