II SA/Gl 1540/14

PostanowienieWSA w Gliwicach2015-01-19

Skład orzekający: Bonifacy Bronkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia może zostać uwzględniony na podstawie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia nie może zostać uwzględniony, ponieważ takie postanowienie wywołuje jedynie skutek procesowy, a nie materialnoprawny, co oznacza, że nie podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA. Sąd oceni zasadność postanowienia o niedopuszczalności zażalenia podczas merytorycznego rozpoznania skargi.
Stan faktyczny
Skarżący J. W. złożył skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., które stwierdziło niedopuszczalność jego zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. nakładające obowiązek przedłożenia dokumentów. Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia oraz o wstrzymanie jego wykonania, argumentując, że zamyka ono drogę do merytorycznego rozstrzygnięcia i termin na przedłożenie dokumentów jest zbyt krótki.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie robót budowlanych w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonym postanowieniem stwierdzono niedopuszczalność zażalenia J. W. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. nr [...] z dnia [...] r., którym na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 oraz art. 80 ust. 2 pkt 1 i art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego nałożono na inwestora J. W. obowiązek przedłożenia określonych dokumentów. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższe postanowienie J. W. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, jak również o wstrzymanie jego wykonania. W skardze wskazano także na naruszenia przepisów prawa, których miał się dopuścić organ wydając zaskarżone postanowienie. Przede wszystkim zarzucono, że zaskarżone postanowienie zamyka drogę do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, zaś termin przedłożenia dokumentów do dnia 31 grudnia 2014 r. jest stosunkowo za krótki zważywszy, że zostało złożone odwołanie oraz skarga. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przede wszystkim wskazać należy, że stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie zaskarżonym postanowieniem stwierdzono niedopuszczalność zażalenia na postanowienie organu I instancji. Jest to zatem rodzaj aktu prawnego nienoszącego znamion wykonalności, gdyż wywołuje jedynie skutek procesowy, a nie materialnoprawny. Kontrola sądu przy merytorycznym rozpoznaniu sprawy odnosić się bowiem będzie wyłącznie do kwestii, czy faktycznie od postanowienia PINB nie przysługuje zażalenie, a w konsekwencji, czy zasadne było wydanie postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia. Tym samym uznać należało, że wniosek skarżącego nie dotyczy aktu lub czynności, którego wykonanie mogłoby być wstrzymane na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazać również trzeba, że we wniosku o wstrzymanie wykonania nie przedstawiono konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu byłoby uzasadnione. Wszelkie natomiast zarzuty wobec zaskarżonego postanowienia będą podlegały ocenie Sądu podczas merytorycznego rozpoznania skargi. W związku z powyższym wniosek skarżącego podlegał oddaleniu przy uwzględnieniu treści art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło