II SA/Gl 1543/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, , , po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J., D. J., A. J. na uchwałę Rady Gminy R. w przedmiocie studium uwarunkowań i zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącemu K.J. kwotę 300 zł (słownie: trzysta złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego 3. zwrócić solidarnie skarżącym D. J. i A. J. kwotę 300 zł (słownie: trzysta złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego Pismem z dnia 27 lipca 2023 r. K. J. , D. J oraz A. J. (dalej: "skarżący"), przy pomocy zawodowego pełnomocnika, wnieśli skargę na uchwałę Rady Gminy R. z dnia 28 listopada 2013 r., nr [...], w przedmiocie studium uwarunkowań i zagospodarowania przestrzennego. Na mocy zarządzenia z dnia 4 października 2023 r., skarżący do rąk pełnomocnika, zostali wezwani do wykazania czy przed złożeniem skargi, złożyli w organie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (wraz z dowodem doręczenia lub złożenia) oraz do nadesłania ewentualnej odpowiedzi udzielonej przez organ na to wezwanie, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 24 października 2023 r. pełnomocnik skarżących oświadczył, że został skierowany do organu wniosek o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nadto podał, że skarżący podjęli próby ugodowego załatwienia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zasada, że sądy administracyjne dokonują wyłącznie kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 1634, dalej: "p.p.s.a."). Z istoty kontroli wynika, że zasadność zaskarżonego aktu podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania tego rozstrzygnięcia. Warunkiem dopuszczalności złożenia skargi jest wymóg wyczerpania środków zaskarżenia. Wskazać zatem przyjdzie, że zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 czerwca 2017 r., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z § 4 tego przepisu w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd stwierdza, że stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., w brzmieniu powyżej przywołanym, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Wobec tego, tylko skuteczne dokonanie wezwania do usunięcia naruszenia prawa uprawnia do wniesienia skargi. Jednakże wniosek o dokonanie zmian w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego czy wskazane próby ugodowego załatwienia sprawy, w kontekście skargi na uchwałę w przedmiocie studium uwarunkowań i zagospodarowania przestrzennego, nie wykazują cech wezwania do usunięcie naruszenia prawa. Zatem skarga jest przedwczesna i w konsekwencji niedopuszczalna. Mając na uwadze powyższe orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jak w sentencji. O zwrocie uiszczonych wpisów Sąd orzekł na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.