II SA/Gl 1546/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy, w wyniku wznowienia postępowania, wydania prawa jazdy na skutek wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r., nr [...], uchylającą (w wyniku wznowienia postępowania) własną ostateczną decyzję z dnia [...] r. w sprawie wydania K. G. (obecnie D.) prawa jazdy kat. B i jednocześnie odmawiającą wydania ww. prawa jazdy kat. B. W piśmie z dnia [...] r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej i drugiej instancji. Uzasadniając powyższe wnioskodawczyni na wezwanie Sądu wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje po jej stronie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki. Oświadczyła, że posiada upoważnienie do prowadzenia służbowego samochodu, który bywa wykorzystywany przy wykonywaniu obowiązków służbowych. Zdaniem skarżącej utrata prawa jazdy obniży jej dyspozycyjność w pracy, przestanie bowiem być potrzebna pracodawcy, co w konsekwencji doprowadzi do jej zwolnienia. Skarżąca poinformowała, że zamieszkując na peryferiach (do miasta ma ponad 20 km, zaś do najbliższego przystanku autobusowego około 3 km) zmuszona jest dojeżdżać samochodem do pracy. Podniosła, że brak jest właściwego połączenia środkami komunikacji publicznej między pracą a domem. Nadto zasygnalizowała, że ma problemy ze zdrowiem przy dłuższym poruszaniu się. W ocenie autorki wniosku, pozbawienie jej prawa jazdy to także utrata dostępu do podstawowych dóbr i usług (do najbliższych sklepów ma około 6 km), co pozbawi ją należytego i godnego funkcjonowania w społeczeństwie. Z kolei utrata pracy to brak środków do życia i zarobkowania w dotychczasowy sposób. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek (okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym). Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca co prawda nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, że zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu, to jednakże uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie. Ciężar dowodu leży zatem na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rzeczą Sądu jest zbadać także z urzędu okoliczności decydujące o wstrzymaniu, bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Wobec faktu, że zaskarżoną decyzją utrzymano rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji Sąd przyjął, że rozpoznawany wniosek dotyczy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu rozpoznawany wniosek należało uznać za uzasadniony. Wnioskodawczyni podniosła, że posiadanie prawa jazdy kat. B jest jej potrzebne przy realizacji obowiązków służbowych, jak również ułatwia jej komunikację pomiędzy miejscem pracy a domem. Pozbawienie skarżącej prawa jazdy skutkować może nie tylko uciążliwością przy wykonywaniu zleconych zadań przez pracodawcę, ale brakiem możliwości ich wykonania, a w konsekwencji nawet utratą pracy. Z kolei pozbawienie wnioskodawczyni dotychczasowego źródła utrzymania stanowi spełnienie przesłanek określonych w art. 63 § 3 p.p.s.a. Nie bez znaczenia pozostaje także trudna sytuacja w sektorze zatrudnienia, która nie sprzyja tworzeniu nowych miejsc pracy, a także problemy natury zdrowotnej przy poruszaniu się przez skarżąca. W tych okolicznościach należy stwierdzić, że wnioskodawczyni wykazała relację między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń wynikających z treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie przywołanego wyżej art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił orzec jak w sentencji.