II SA/Gl 1547/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne na skutek wniosku pełnomocnika skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie skierowania S.M., posiadającego prawo jazdy kat. [...] na badania psychologiczne z zakresu psychologii transportu. Na powyższe rozstrzygnięcie pełnomocnik skierowanego wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wraz z wnioskiem o wstrzymanie jego wykonania. Uzasadniając przedmiotowy wniosek wskazał, że skarżący dojeżdża do pracy oddalonej kilkanaście kilometrów od miejsca zamieszkania. Zwrócił uwagę, że ze względu na niewielką ilość połączeń autobusowych i kolejowych dojazd ten jest utrudniony. Nadto skarżący w ramach obowiązków służbowych zmuszony jest do częstych wyjazdów poza siedzibę pracodawcy. W ocenie pełnomocnika wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pozwoli skarżącemu utrzymać zatrudnienie i zabezpieczyć potrzeby finansowe. Jego zdaniem ewentualne zatrzymanie prawa jazdy może narazić wnioskodawcę na utratę zatrudnienia co rodzi nieodwracalne skutki. Kolegium postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] odmówiło wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że utrudnienie w dojeździe do pracy, czy w wykonywaniu delegacji służbowych - nie stanowi okoliczności mogącej spowodować powstanie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nadto organ wskazał, że skarżony akt nie dotyczy cofnięcia uprawnień ani zatrzymania prawa jazdy. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a." wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek (okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym). Uzasadnienie wniosku musi więc wskazywać na okoliczności, które uprawdopodobnią wystąpienie powyższych przesłanek przy czym wnioskiem mogą zostać objęte jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Zatem sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Niebezpieczeństwo zaistnienia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej. W ocenie Sądu pełnomocnik wnioskodawcy nie przedstawił okoliczności, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nałożony na skarżącego obowiązek – poddanie się badaniu psychologicznemu – ma na celu stwierdzenie istnienia bądź nieistnienia przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. Zgodzić należy się z organem, że niedopełnienie tego obowiązku nie skutkuje bezpośrednio zatrzymaniem prawa jazdy a w konsekwencji utratą uprawnień do kierowania pojazdami. Skierowanie na badanie psychologiczne ma jedynie na celu wyjaśnienie wątpliwości co do stanu psychicznego osób, które naruszają przepisy ruchu drogowego. Wykonanie zaskarżonego aktu nie jest również przymusowe, co oznacza, że skarżący może nie zgłosić się na badanie. Co prawda niepoddanie się przez skarżącego badaniu może doprowadzić do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy, jednakże to nie decyzja o skierowaniu na badanie, lecz zachowanie strony wywoła takie konsekwencje. Przy czym poddanie się badaniu leży nie tylko w interesie skarżącego ale także innych użytkowników dróg. Zdaniem Sądu wykonanie przez skarżącego zleconego badania, nawet w wyniku wydania wadliwego orzeczenia, nie zrodzi trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Podkreślić należy również, że ewentualna decyzja w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy stanowić będzie odrębny akt administracyjny w odrębnym postępowaniu, od którego będą przysługiwały środki zaskarżenia na zasadach ogólnych. W konsekwencji na aktualnym etapie rozpoznawanej sprawy nie występuje podnoszone przez pełnomocnika skarżącego zagrożenie zatrzymania dokumentu prawa jazdy. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił orzec jak w sentencji. .