II SA/Gl 1552/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska + Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., na podstawie której utrzymano w mocy rozstrzygniecie Burmistrza Miasta W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty planistycznej w kwocie [...] zł ([...] groszy) tytułem wzrostu wartości nieruchomości oznaczonej jako działki o numerach [...], która zmieniła swoje przeznaczenie w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru "W". W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości bez odrębnego umotywowania. Organ w odpowiedzi na skargę nie odniósł się do wniosku pełnomocnika strony skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z uwagi na fakt, że instytucja ta jest wyjątkiem od zasady wykonalności ostatecznych aktów administracyjnych, ewentualne uwzględnienie takiego wniosku strony musi być szczególnie umotywowane. Jednak to na stronie występującej z wnioskiem spoczywa obowiązek przedstawienia konkretnych okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, a zatem czy zastosowanie tej instytucji w stosunku do wnioskodawcy jest zasadne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2011 r. sygn. akt II GSK 2060/11, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W realiach rozpoznawanej sprawy chodzi o ocenę, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane uiszczeniem przez skarżącą Spółkę opłaty planistycznej, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uchylenia decyzji organu administracji zapłata ta nie powinna być dokonywana. Ponieważ Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, nie może więc sam stwierdzić, czy wykonanie aktu spowoduje takie zagrożenia. Pełnomocnik "A" Sp. z o.o. w W. nie przedstawił jednak okoliczności, a nadto żadnych dokumentów, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie można natomiast z góry założyć, że zapłata kwoty [...] zł ([...] groszy) może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej Spółce znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wzruszenia decyzji, na podstawie której należność ta zostanie zapłacona czy wyegzekwowana. Każdy akt administracyjny zobowiązujący do uiszczenia świadczenia pieniężnego jest dolegliwością finansową, wpływającą na sytuację majątkową zobowiązanego, jednak zdaniem Sądu co do zasady nie oznacza to wyrządzenia szkody, poza tym ma niewątpliwie charakter odwracalny. Mając powyższe rozważania na uwadze stwierdzić należy, że wnioskodawca nie tylko nie wykazał, ale również nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji stwarza po stronie skarżącej Spółki niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.