II SA/Gl 1556/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie wyłączenia pracownika od udziału w postępowaniu dotyczącym legalności wykonanych robót budowlanych w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie z wpisu od skargi postanawia: zwolnić skarżącego z wpisu od skargi H. S., po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, a nadesłanym w odpowiedzi piśmie procesowym zaznaczył, że nie jest w stanie uiścić tej opłaty. Pismo to potraktowane zostało jako wniosek io przyznanie prawa pomocy. W druku formularza PPF, nadesłanym na wezwanie Sądu, H. S. zaznaczył, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku, jego jedynym źródłem utrzymania się jest świadczenie rentowe uzyskiwane w kwocie 1200 zł. Wnioskodawca zaznaczył, że pozostaje pod stałą opieką psychiatryczną, kardiologiczną oraz ortopedyczną. Próba uzyskania jakichkolwiek dodatkowych informacji od strony zakończyła się fiaskiem i wskazuje na istnienie u skarżącego schorzeń o charakterze niefizycznym. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może być udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku H. S. należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 §3 p.p.s.a. mogącym obejmować między innymi zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki) jest wykazanie niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a.). Oceniając z tej perspektywy wniosek H. S. i biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności związane z jego sytuacją majątkową i osobistą – w szczególności ze stanem zdrowia. Skarżący utrzymuje się ze środków w wysokości 1200 zł uzyskiwanych z tytułu świadczenia rentowego. Pamiętając, że pozostaje pod stałą opieką lekarzy kilku specjalności uznać trzeba, że wydatki związane z leczeniem stanowią znaczącą pozycję w jego budżecie domowym, a tym samym nawet uiszczenie stosunkowo niewielkiej kwoty 100 zł mogłoby w znaczący sposób zachwiać jego sytuacją materialną. Mając na względzie wszystkie przywołane wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.