II SA/Gl 1557/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Majowska po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. S. na decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia rodzinnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 29 września 2021 r. (karta nr 2 akt sądowych) U. S. (dalej: "Skarżąca") wniosła drogą elektroniczną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w przedmiocie nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 grudnia 2021 r. wezwano Skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez podpisanie skargi oraz dokładnego oznaczenia przedmiotu skargi poprzez wskazanie decyzji wydanych przez Prezydenta Miasta Z., tj. dokładne wskazanie numerów decyzji oraz daty ich wydania (karta nr 42 akt sądowych). Pismem z dnia 9 stycznia 2022 r. Skarżąca sprecyzowała skargę poprzez wskazanie, że skarga dotyczy decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r. nr [...] oraz decyzji Marszałka Województwa Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] (karta nr 44-45 akt sądowych). Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 stycznia 2022 r. rozdzielono skargi U. S. na: decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r. nr [...] (sygn. II SA/Gl 1557/21) oraz decyzję Marszałka Województwa Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] (II DK/Gl 4/22). W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Z. wniósł o jej oddalenie. Nadto w części odnoszącej się do decyzji objętej niniejszym postępowaniem organ podkreślił, że Skarżąca nie wniosła odwołania od w/w decyzji oraz nie zachowała terminu do wniesienia skargi (str. 3-4 odpowiedzi na skargę, karta nr 27-28 akt sądowych). Organ wskazał również, że w sprawnie nie jest i nie było prowadzone postępowanie egzekucyjne przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Z., ponieważ należności określone zaskarżoną decyzją uległy przedawnieniu (str. 5 odpowiedzi na skargę, karta nr 29 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z powołanej regulacji wynika, że strona zyskuje prawo zaskarżenia do sądu administracyjnego dopiero rozstrzygnięcia wydanego wskutek złożenia środka zaskarżenia (zob. T. Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Lex el. 2016). Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w przywołanym wyżej art. 52 § 2 p.p.s.a., przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Powyższe podyktowane jest założeniem dwuinstancyjności postępowania. Jak wynika z treści art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021, poz. 735 z późn. zm., dalej: "k.p.a.") od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (art. 127 § 2 k.p.a.). Jak natomiast wynika z treści odpowiedzi na skargę, w części obejmującej odniesienie się do zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r. nr [...], Skarżąca nie skorzystała z prawa do wniesienia odwołania od w/w decyzji. Odpis odpowiedzi na skargę został przesłany Skarżącej wraz z wezwaniem z dnia 20 grudnia 2021 r. do usunięcia braków formalnych skargi. Do powyższej okoliczność Skarżące nie odniosła się w treści kolejnego pisma z dnia 9 stycznia 2022 r. (karta nr 44-45 akt sądowych). Na gruncie rozpoznawanej sprawy, od zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta, Skarżącej przysługiwał środek zaskarżenia w postaci prawa do wniesienia odwołania. Dopiero wówczas Skarżąca miałaby prawo zakwestionować wydaną decyzję organu odwoławczego w drodze skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Nie został zatem spełniony wskazany wyżej warunek wniesienia skargi do sądu, co skutkuje niedopuszczalnością merytorycznego jej rozpoznania. Uwzględniając powyższe, stosownie do regulacji zawartej w art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.