II SA/Gl 157/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Edyta Kędzierska, Asesor WSA Aneta Majowska, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi Z. B. (B.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 19 grudnia 2024 r. nr SKO.PSŚ/41.5/2043/2024/20042 w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego oddala skargę. Po rozpatrzeniu wniosku Z. B. Prezydent Miasta W. decyzją z dnia 5 listopada 2024 r. nr [...] odmówił wnioskodawcy przyznania prawa do zasiłku pielęgnacyjnego. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, iż z orzeczenia o stopniu niepełnosprawności Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia 23 lipca 2012 r. Nr [...] , zmienionego orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] z dnia 25 września 2012 r. nr [...], następnie zmienionym przez wyrok Sądu Rejonowego w R. z dnia [...] r. sygn. akt [...] wynika, iż zaliczono stronę do osób legitymujących się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Niepełnosprawność istnieje od [...]1997 r. tj. od 44-go roku życia. Od decyzji tej odwołał się jej adresat. Podkreślił zły stan swojego zdrowia. Domagał się przyznania świadczenia na podstawie art. 67-69 Konstytucji RP. Zaskarżoną obecnie decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało rozstrzygnięcie organu I instancji w mocy. Wskazało, że zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych zasiłek pielęgnacyjny przyznaje się w celu częściowego pokrycia wydatków wynikających z konieczności zapewnienia opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji. W świetle ust. 2 tego artykułu zasiłek powyższy przysługuje: 1) niepełnosprawnemu dziecku; 2) osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16. roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym* stopniu niepełnosprawności; 3) osobie, która ukończyła 75 lat. Szczególne rozwiązanie przewiduje tu art. 16 ust. 3 ustawy. Umożliwia on przyznanie świadczenia osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia. Z orzeczenia o stopniu niepełnosprawności Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. wynika, że strona została zaliczona do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Niepełnosprawność istnieje od [...]1997r. (tj. od 44-go roku życia ) a ustalony stopień datuje się od 27 czerwca 2006 r. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] zmienił powyższe orzeczenie wskazując, że ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od 1 lipca 2012 r. W analizowanym zakresie nie zmienił powyższego orzeczenia wyrok Sądu Rejonowego w R. z dnia [...]r. sygn. akt [...]. Kolegium uznało, że wnioskodawca, który urodził się dnia [...] 1953 r. spełnia dwie pierwsze przesłanki określone w art. 16 ust. 3 ustawy - strona ukończyła 16 lat i legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Z orzeczenia o stopniu niepełnosprawności wynika natomiast, iż niepełnosprawność strony istniała od [...]1997 r. tj. 44-go roku życia. Strona zatem nie spełnia trzeciej przesłanki do przyznania zasiłku pielęgnacyjnego, a mianowicie tego, iż niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia. Skargę na tę decyzję do tutejszego Sądu złożył jej adresat. Domagając się jej uchylenia powołał się na wyroki WSA w Poznaniu z dnia 27 listopada 2019 r. (sygn. akt IV SA/Po 592/19) i WSA Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 lipca 2023 r. (sygn. akt II SA/GI 515/23). W jego ocenie uzasadnienia tych orzeczeń wskazują, że odmowa przyznania mu świadczenia jest dyskryminacją. Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, a stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2024 r., poz. 1267) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 323) zasiłek pielęgnacyjny przysługuje: 1) niepełnosprawnemu dziecku; 2) osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16. roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności; 3) osobie, która ukończyła 75 lat. W świetle zaś ustępu 3 tego artykułu "zasiłek pielęgnacyjny przysługuje także osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16. roku życia legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21. roku życia". Biorąc powyższe pod uwagę skład orzekający nie ma wątpliwości, że rozstrzygnięcia organów administracji w sprawie są prawidłowe. Przede wszystkim skarżący nie mógł uzyskać świadczenia na podstawie art. 16 ust. 2 pkt 3 ustawy, gdyż w chwili orzekania miał 71 lat. Nie mógł również uzyskać świadczenia na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy. Posiada co prawda orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności ale bezsporne jest to, że jego niepełnosprawność powstała w wieku 44 lat. Podniesione w skardze orzeczenia sądów administracyjnych w żaden sposób nie potwierdzają żądania skarżącego. Wyrok WSA w Poznaniu dotyczył sprawy, gdy to sam organ administracji ustalił stopień niepełnosprawności strony oraz datę powstania tejże. Wyrok tutejszego Sądu odnosił się zaś do sytuacji, gdy zgodnie z wydanymi orzeczeniami orzecznika ZUS, niepełnosprawność strony powstała przed ukończeniem przez nią 21 roku życia, a nawet przed ukończeniem 18 roku życia. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, co uzasadniało oddalenie skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.