II SA/Gl 1575/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 14 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. i K. S. na czynność Prezydenta Miasta W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o ustalenie warunków zabudowy terenu postanawia: odrzucić skargę. W dniu 20 września 2012 r. M. S. i K. S. wystąpili do Prezydenta Miasta W.z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy terenu dla inwestycji pn. "Budowa budynku mieszkalnego i zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe na części działki nr "1" położonej w W.". Pismem z dnia [...] r., a następnie z dnia [...] r. organ wezwał wnioskodawców na podstawie art. 64 § 2 kpa do uzupełnienia braków formalnych powyższego wniosku. Wobec tego, że strona nie uzupełniła braków formalnych, Prezydent Miasta W. pismem z dnia [...]r., nr [...], pozostawił wniosek ten bez rozpoznania. W dniu 6 marca 2013 r. M. S. i K. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na czynność Prezydenta Miasta W. z dnia [...]r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§2 tej ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przedmiotowy zakres tej kontroli określony został w art. 3 P.p.s.a. W indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej kontrola działalności organów obejmuje orzekanie w sprawach skarg: na decyzje administracyjne, na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, na inne niż określone akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, jak również na bezczynność organów administracji publicznej we wszystkich wymienionych wypadkach (art. 3 § 2 pkt 1-4a i 8 P.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają również w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów jest wyczerpujące, zatem skarga wykraczająca poza ten zakres przedmiotowy jest niedopuszczalna i podlega zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. odrzuceniu. Przenosząc powyższą regulację na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać trzeba, że zaskarżona czynność Prezydenta Miasta W. z dnia [...] r., nr [...] informująca skarżących o pozostawieniu bez rozpoznania ich wniosku z dnia [...]r., nie może podlegać kontroli sądu administracyjnego. Stosownie do art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) dalej kpa, jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. W przedmiotowej sprawie organ wezwał skarżących w powyższym trybie do usunięcia braków pisma z dnia [...] r. Strona nie uzupełniła wskazanych braków, wobec tego organ pozostawił wniosek bez rozpoznania. Pozostawienie podania (wniosku) bez rozpoznania nie następuje ani w drodze decyzji, ani też w drodze postanowienia. Jest to czynność materialno-techniczna, która nie podlega zaskarżeniu w drodze odwołania, a tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2008r., sygn. akt II GSK 485/07, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych oraz uchwała Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2000r., sygn. akt III ZP 11/00, nr Lex 40475). Sąd podzielając powyższe stanowisko, uznał że skarga M. S. i K. S. wniesiona na akt niepodlegający zaskarżeniu do sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Na pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 kpa) przysługuje bowiem skarga na bezczynność organu, stosowanie do art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. (por. uchwała NSA z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). To oznacza, że do kontroli sądowej kwestionowanej czynności organu, skarżący może doprowadzić jedynie wnosząc skargę na jego bezczynność w rozpoznaniu wniosku, poprzedzając skargę, zgodnie z art. 37 § 1 kpa, stosownym zażaleniem skierowanym do właściwego Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.