II SA/Gl 1577/24

PostanowienieWSA w Gliwicach2024-12-19

Skład orzekający: Sędzia WSA Krzysztof Nowak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wezwanie do zaniechania naruszeń prawa w sprawie odpadów, wydane na podstawie art. 47 ust. 1 ustawy o odpadach, stanowi akt lub czynność podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Wezwanie do zaniechania naruszeń prawa w sprawie odpadów, wydane na podstawie art. 47 ust. 1 ustawy o odpadach, nie jest aktem rozstrzygającym sprawę administracyjną ani postanowieniem, lecz stanowi jedynie element postępowania wyjaśniającego. W związku z tym nie podlega ono zaskarżeniu do sądu administracyjnego, a skarga na takie wezwanie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę na akt Marszałka Województwa Śląskiego z dnia 16 października 2024 r., którym wezwano ją do zaniechania naruszeń przepisów ustawy o odpadach. Organ wezwanie wydał na podstawie art. 47 ust. 1 ustawy o odpadach. Sąd uznał, że wezwanie to nie jest aktem podlegającym zaskarżeniu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej kwotę 200 zł tytułem wpisu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Nowak, , , po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. Sp. z o.o. w G. na akt Marszałka Województwa Śląskiego z dnia 16 października 2024 r. nr [...] w sprawie wezwania do zaniechania naruszeń w sprawie dotyczącej odpadów p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 (dwieście) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Pismem z dnia 8 listopada 2024 r. I. Sp. z o.o. w G. (dalej: "strona skarżąca") złożyła skargę na akt (pismo) Marszałka Województwa Śląskiego z dnia 16 października 2024 r. którym, na podstawie art. 47 ust. 1 Ustawy z dnia 14 rudnia 2012 r. o odpadach (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1587 ze zm.), dalej powoływanej jako: "u.o.o." wezwano stronę skarżącą do zaniechania naruszeń wynikających z nieprzestrzegania przepisów w/w ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Kognicja sądów administracyjnych została wyznaczona w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a." W myśl tego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca przedmiotem skargi uczyniła wystosowane do niej przez organ wezwanie do zaniechania naruszeń prawa w sprawie odpadów. Jak już wskazano, akt ten wydany został w oparciu o art. 47 ust. 1 u.o.o. Wezwanie to jest elementem procedury zmierzającej do rozstrzygnięcia istoty sprawy i stanowi pismo kierowane do strony w toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego w sprawie, a jego celem jest doprowadzenie do przestrzegania prawa przez podmiot prowadzący działalność związaną z odpadami, w sytuacji, gdy w wyniku poczynionych w postępowaniu ustaleń stwierdzone zostanie, że działalność ta jest prowadzona z naruszeniem warunków pozwolenia lub przepisów prawa. Zgodnie z treścią art. 47 ust. 2 u.o.o., gdy posiadacz odpadów mimo wezwania nadal narusza przepisy ustawy, działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, narusza wymagania dotyczące ochrony przeciwpożarowej lub gdy prowadzony przez niego zakład recyklingu statków nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 1257/2013, właściwy organ cofa to zezwolenie, w drodze decyzji, bez odszkodowania, określając termin jej wykonania. Z powyższego wynika, że zaskarżony w niniejszej sprawie akt nie rozstrzyga sprawy administracyjnej, nie stanowi postanowienia, ale jest jedynie elementem postępowania wyjaśniającego. Stanowi wstęp do postępowania, w ramach którego może dojść do cofnięcia zezwolenia na zbieranie odpadów lub na przetwarzanie odpadów. Jakkolwiek decyzja kończąca to postępowanie niewątpliwie jest aktem zaskarżalnym, to wezwanie o którym mowa w art. 47 ust. 1 u.o.o. nie podlega zaskarżeniu. W konsekwencji Sąd doszedł do wniosku, że jego ocena nie podlega zakreślonej wyżej kognicji sądów administracyjnych. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, sąd odrzuca skargę, orzeczono jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło