II SA/Gl 1578/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Rafał Wolnik po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie umorzenia postępowania dotyczącego wykonania robót budowlanych w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z dnia 6 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę S. K. na zaskarżony akt [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego K. Pismem z dnia [...] r. skarżący wezwał do usunięcia naruszenia prawa poprzez rozpoznanie jego wniosku z dnia [...] r. "o zawieszenie postępowania z urzędu i skierowanie sprawy antydatowania decyzji do zbadania organom ścigania". Tym samym zarzucił, że Sąd nie ustosunkował się do jego żądania poprzez pozostawienie przedmiotowego wniosku bez odpowiedzi. W odpowiedzi na niniejsze pismo poinformowano skarżącego, że jego wniosek o zawieszenie postępowania został rozpoznany na rozprawie, która odbyła się w dniu 23 czerwca 2014 r. Nadmieniono również, że ten jak i poprzednie wnioski Sąd postanowił oddalić, a niniejsza sprawa jest już prawomocnie zakończona wyrokiem z dnia 23 czerwca 2014 r., którym również oddalono skargę. Następnie pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, która została przekazana do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący domagał się w niej m.in. stwierdzenia bezczynności WSA w Gliwicach w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia [...] r. o zawieszenie postępowania. Na mocy postanowienia z dnia 3 października 2014 r. NSA tę skargę odrzucił. Po otrzymaniu odpisu powyższego postanowienia skarżący pismem z dnia [...] r. wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA w Gliwicach z dnia 23 czerwca 2014 r. oddalającego skargę. W uzasadnieniu wskazał, że dnia [...] r. wystąpił do WSA w Gliwicach z wnioskiem o zawieszenie postępowania, o którego rozpoznaniu Sąd go nie poinformował. Skarżący podniósł również, że o fakcie rozpoznania wniosku na rozprawie dowiedział się dopiero z postanowienia NSA w Warszawie, które zostało mu doręczone w dniu [...] r. Na mocy zarządzenia z dnia 20 listopada 2014 r. doręczono organowi oraz uczestnikom postępowania odpis powyższego wniosku skarżącego o przywrócenie terminu wraz z pouczeniem o możliwości ustosunkowania się do niego w terminie 5 dni. Jednak ani organ, ani też uczestnicy postępowania nie ustosunkowali się do niego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy dodatkowo uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z tej regulacji prawnej wynika, iż przywrócenie terminu procesowego jest instytucją mającą na celu ochronę zainteresowanego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu dla podjęcia czynności przez stronę. W powołanych wyżej przepisach zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, by wniosek mógł zostać uwzględniony. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której był on zakreślony, nie jest jednak wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności w nim przedstawione nie uprawdopodabniają, aby do uchybienia terminu dla dokonania powyższej czynności doszło bez jego winy w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. W badanej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu skarżący wskazał niepoinformowanie go przez Sąd o przyjęciu jego wniosku z dnia [...] r. oraz o wyznaczeniu terminu jego rozpoznania. Nadto skarżący wskazał, że informację o jego rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2014 r. powziął dopiero z postanowienia NSA w dniu [...] r. Trzeba z całą stanowczością stwierdzić, że kwestia rozpoznania wniosku skarżącego, dotyczącego zawieszenia postępowania sądowego nie ma znaczenia w niniejsze sprawie, tzn. w kwestii przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Dodatkowo należy podkreślić, że wbrew temu co twierdzi skarżący został on prawidłowo poinformowany o tym, że jego wnioski o zawieszenie postępowania zostały rozpoznane na rozprawie, a potwierdza to materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy. Należy również podkreślić fakt, że skarżący pomimo prawidłowego zawiadomienia go o terminie rozprawy nie stawił się oraz nie wystąpił z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia zapadłego orzeczenia w ustawowym terminie. Ponadto, wraz z zawiadomieniem o terminie rozprawy skarżący został pouczony o treści art. 141 § 1 p.p.s.a., który mówi o tym, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony, zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. A zatem wskazaną przez skarżącego przyczynę uchybienia terminu należy ocenić jako nietrafną, zaś jego twierdzenie co do braku winy jest nieuprawnione. Nadmienić jeszcze przyjdzie, że jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zawiadomienia o terminie rozprawy wraz z pouczeniem, skarżący odebrał je osobiście. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.