II SA/Gl 158/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na czynność [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmniejszenia liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisanych do ewidencji kierowców p o s t a n a w i a : 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić skarżącej M. N. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 5 stycznia 2015 r. M. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K., skargę na pismo tegoż organu z dnia [...]r. nr [...] odmawiające usunięcia z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego punktów karnych Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 lutego 2015 r. wezwano skarżącą do wykazania czy przed wniesieniem skargi wystąpiła do [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 p.p.s.a. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca oświadczyła, że z takim wezwaniem nie wystąpiła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył , co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, to na mocy art. 52 § 3 p.p.s.a., skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Powołany przepis wprowadza zatem zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego. W myśl natomiast art. 53 § 2 p.p.s.a. skargę na inne niż decyzja lub postanowienie akty z zakresu administracji publicznej wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie zaś z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Wniesiona w rozpatrywanej sprawie skarga dotyczy odmowy usunięcia punktów karnych z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Zgodnie z art. 130 ust. 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Do jej kompetencji należy zatem zarówno ujawnianie punktów w ewidencji, jak i ich usuwanie. Czynności materialno-techniczne polegające na wpisywaniu punktów do ewidencji oraz ich usuwaniu podlegają kontroli sądowej - 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W zawisłej sprawie skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga jednakże spełnienia szeregu wymogów o charakterze formalnym. W świetle powołanych przepisów skargę do Sądu można wnieść po uprzednim pisemnym wezwaniu, w trybie art. 52 § 3 p.p.s.a., właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od dowiedzenia się o podjęciu takiej czynności. Tymczasem skarżąca przed wniesieniem skargi nie wystąpiła z takim wezwaniem, a więc nie wyczerpała przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia, składając bezpośrednio skargę do sądu administracyjnego. W oparciu o powyższe, tak złożona skarga jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 52 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., zaś o zwrocie kwoty opłaconej tytułem wpisu od skargi rozstrzygnięto po myśli art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.