II SA/Gl 158/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 9 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii skargi kasacyjnej uczestnika postępowania "A" S.A. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 maja 2016 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 5 maja 2016 r. na skutek skargi K. C. uchylił [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. W ustawowym terminie uczestnik postępowania "A" S.A. w W. (dawniej "C" S.A.), reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł od powyższego orzeczenia skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem tutejszego Sądu. Powyższa skarga kasacyjna nie została podpisana, nie załączono do niej pełnomocnictwa oraz brak w tym piśmie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia. W związku z tą okolicznością wnoszący skargę kasacyjną radca prawny został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez jej podpisanie oraz złożenie pełnomocnictwa, pod rygorem odrzucenia tego pisma. Wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 18 sierpnia 2016 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych minął jednak bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ze względu na datę wszczęcia postępowania sądowego (2013 r.), zastosowanie znajdował przepis art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 15 sierpnia 2015 r., a to ze względu na normę intertemporalną zawartą w art. 2 ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658). I tak w myśl art. 176 ustawy p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Nadto, z dniem 1 września 2015 r. ustawą z dnia 9 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 1191) dodano do p.p.s.a. przepis art. 177a p.p.s.a., zgodnie z którym to – jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odnosząc normę prawną wynikającą z tego przepisu do realiów zawisłem przed sądem sprawy należy zauważyć, że pełnomocnik uczestnika postępowania wniósł skargę kasacyjną w dniu 20 lipca 2016 r. (k. 178 akt sądowych), a więc po wejściu w życie art. 177a p.p.s.a. Jak wynika z treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W świetle powyższego nie może budzić wątpliwości, że wniesiona przez pełnomocnika skarga kasacyjna, w której nie przytoczono podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, zasługuje na odrzucenie. Nadto, zauważyć wymaga, że podstawę do odrzucenia wniesionej skargi kasacyjnej również stanowi brak uzupełnienia, mimo skutecznego wezwania, braków formalnych skargi kasacyjnej w postaci podpisu sporządzającego to pismo fachowego pełnomocnika oraz braku złożenia do akt pełnomocnictwa zawierającego upoważnienie do dokonania tej czynności. Jak już bowiem wskazano na wstępie skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, do których stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. należy podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, co nakazuje art. 37 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 178 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.