II SA/Gl 1581/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Elżbieta Kaznowska po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na pismo Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z 2 września 2021 r. J. R.(dalej: skarżący), wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na pismo Starosty [...] z [...] r. W uzasadnieniu swojej skargi, wskazał że Starosta [...] nie wykonał wyroku tutejszego Sądu dotyczącego sprawy o sygn. II SA/Gl 1339/20, którym to uchylono postanowienie Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. nr [...]. Wskazanym postanowieniem Wojewoda Śląski uchylił postanowienie Starosty [...] z [...] r., znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie odszkodowania - zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Po ponowny rozpoznaniu zażalenia, Wojewoda Śląski związany wykładnią przywołanego orzeczenia sądowego, postanowieniem z [...] r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Starosty [...] z [...] r. Pismem z 25 sierpnia 2021 r. skarżący zwrócił się do Starosty [...] o ponownego wydanie decyzji w przedmiocie odszkodowania wywłaszczonej nieruchomości. W odpowiedzi na powyższe, organ poinformował skarżącego w piśmie z 2 września 2021 r. o przebiegu postępowania w sprawie, a także zaznaczył że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, orzeczeniem w sprawie II SA/Gl 1339/20 nie uchylił postanowienia Starosty [...], które pozostaje w obrocie prawnym i wskazana przez skarżącego sprawa nie może być przedmiotem rozpoznania przez ten organ. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2020 r., poz. 365 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres sądowej kontroli administracji określony został w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r., poz. 2325 ze zm. - określanej dalej jako "p.p.s.a."), który stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej od aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w ograniczonym zakresie obejmującym orzekanie jedynie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądowa kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.). Odnosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że pismo Starosty [...] z [...] r., nr [...] stanowi zawiadomienie skarżącego o przebiegu sprawy, a także obecnym jej stanie, w związku ze złożonym przez skarżącego pismem z 22 sierpnia 2021 r. Pisma z 2 września 2021 r. nie można zakwalifikować jako dotyczącego którejkolwiek z kategorii spraw (rozstrzygnięć) objętych regulacją art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Ma ono jedynie informacyjny charakter. Zakres przedmiotowy art. 3 p.p.s.a. nie obejmuje zaś skarg na pisma informujące o toku postępowania przez organ. Brak jest także regulacji szczególnych, które przewidywałyby sądową kontrolę w tym zakresie. W tych okolicznościach, uznać należy, że sprawa nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego, a skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.