II SA/Gl 1587/14

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.S., S. G., A.T., M.P., M. L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stanu technicznego obiektów budowlanych w kwestii wniosku skarżącej M.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Skarżąca, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. W treści formularza podała, że w gospodarstwie domowym pozostaje wraz z małżonkiem, matką oraz synem, zamieszkując w lokalu mieszkalnym o pow. 63,8 m2. Zadeklarowała, że nie posiada żadnych innych nieruchomości, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 zł, natomiast oszczędności jej rodziny wynoszą 23.000 zł. Źródłem utrzymania się jej rodziny są świadczenia emerytalne skarżącej, jej małżonka oraz matki oraz renta jej syna w łącznej wysokości 9.068 zł brutto miesięcznie. Na wezwanie referendarza sądowego skarżąca nadesłała dokumenty obrazujące poziom i strukturę wydatków a także wysokość uzyskiwanego dochodu. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy. W realiach rozpoznawanej sprawy brak jest dostatecznych podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej albowiem nie wykazano, że jej sytuacja materialna wyklucza samodzielne pokrycie wydatków z tytułu kosztów sądowych. W oparciu o nadesłane dokumenty ustalono, że bieżące wydatki skarżącej związane z utrzymaniem się (opłaty za media, czynsz za mieszkanie, usługi telekomunikacyjne, zakup lekarstw i środków medycznych) kształtują się na poziomie około 1.300. Dochód netto strony to kwota 6116 zł. Do dyspozycji rodziny strony pozostaje więc co miesiąc około 4800 zł, z których pokrywa ona pozostałe wydatki związane z funkcjonowaniem czteroosobowej rodziny. W realiach rozpoznawanej sprawy skarżąca ma możliwość poniesienia kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi w wysokości 500 zł ze względu na fakt, że po pierwsze dysponuje dochodem, którego uszczuplenie o wspomnianą kwotę nie pogorszy sytuacji materialnej jej rodziny w sposób zagrażający pokrywaniu przez nią bieżących kosztów utrzymania. Po wtóre na rachunku bankowym strona zgromadziła środki w wysokości 23.000 zł, z których również może opłacić koszty sądowe w istotnej dla siebie sprawie. Biorąc pod uwagę ilość oszczędności nie można stwierdzić, aby opłacenie wpisu od skargi w radykalny sposób zmniejszyło wspomniane oszczędności a tym samym pozbawiło rodzinę strony zabezpieczenia na przyszłość. Strona posiadająca w swoim majątku środki pieniężne w opisywanej wyżej wysokości, tj. 23.000 zł niewątpliwie nie może być zaliczona do osób ubogich, w odniesieniu do których zasadnym byłoby zwolnienie z obowiązku ponoszenia daniny publicznoprawnej, którą są koszty sądowe. Mając powyższe na względzie, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.