II SA/Gl 159/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...], kierującą M. S. na egzamin teoretyczny i praktyczny w zakresie prawa jazdy kategorii B w związku z przekroczeniem 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. S. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organów obu instancji wskazując, że ich wykonanie grozi powstaniem znacznej szkody majątkowej w stosunku do jego osoby, może też spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący podniósł, że zgodnie z ustawą z dnia 20 czerwca 1997r. – Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) stwierdzenie przekroczenia przez kierowcę 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego uruchamia postępowanie w sprawie skierowania na kontrole sprawdzenie kwalifikacji. Uprawnia to m.in. policję do zatrzymania prawa jazdy (art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. g tej ustawy), czego skutkiem jest brak możliwości prowadzenia samochodu. Następnie skarżący przywołał szereg okoliczności mających wykazać, że prowadzenie samochodu jest w jego sytuacji rodzinnej, jak i zawodowej niezbędne. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył: Co prawda wniosek skarżącego dotyczy decyzji organów obu instancji, jednakże z uwagi na utrzymanie decyzji Starosty [...] w mocy przez organ odwoławczy Sąd rozpatrywał wniosek skarżącego w odniesieniu do zaskarżonej decyzji organu drugiej instancji. Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie ustawy, stanowi że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej (wstrzymanie wykonania decyzji) musi zatem być umotywowane szczególnymi powodami, dla których uzasadnione jest odstąpienie od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. W świetle powyższych przesłanek Sąd uznał, że wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Wniosek dotyczy bowiem decyzji o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami. Decyzja ta nie pozbawia zatem skarżącego uprawnień do kierowania pojazdami, lecz dopiero niepoddanie się przez niego kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, bądź uzyskanie negatywnego wyniku tego sprawdzenia będzie skutkować wszczęciem postępowania w przedmiocie pozbawienia powyższych uprawnień. Wobec tego argumentacja skarżącego odwołująca się do konieczności korzystania z samochodu nie może stanowić okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jest bowiem związku między podnoszonymi przez skarżącego okolicznościami, a ewentualnymi skutkami, jakie wywołuje zaskarżona decyzja. Sama zaś możliwość zaistnienia sytuacji polegającej na niewykonaniu przez skarżącego nałożonego obowiązku, bądź też w razie poddania się sprawdzeniu kwalifikacji uzyskanie negatywnego wyniku tego sprawdzenia nie mieści się w następstwach wykonania zaskarżonej decyzji stanowiących jedną z przesłanek z art. 61 § 3 ustawy. Zauważyć wymaga, że ewentualna decyzja w przedmiocie pozbawienia uprawnień do kierowania pojazdami stanowić będzie odrębny akt administracyjny, od którego przysługiwać będą stronie środki zaskarżenia i jak wnioski na zasadach ogólnych. Jednocześnie odnosząc się do argumentacji skarżącego należy zwrócić uwagę, że powołany przez niego art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. g ustawy- Prawo o ruchu drogowym, w istocie uprawnia policjanta do zatrzymania prawa jazdy w razie przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, lecz okoliczność zatrzymania prawa jazdy jest przesłanką niezależną od nałożenia na kierującego obowiązku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji w zakresie prowadzenia pojazdu. Wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej taki obowiązek nie odniesie wobec tego skutku w postaci zaniechania zatrzymania tego dokumentu lub jego zwrotu. Zgodnie bowiem z art. 138 ust. 2 powyższej ustawy zwrot zatrzymanego prawa jazdy następuje po ustaniu przyczyn zatrzymania. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie wyjaśnić należy, że rozpatrywana sprawa była pierwotnie zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Gl 1627/11, lecz na skutek zmiany właściwości wydziałów orzeczniczych Sądu sprawę przekazano do Wydziału II i zarejestrowano pod sygn. akt II SA/Gl 159/12.