II SA/Gl 159/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, po rozpoznaniu w dniu 26 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego na skutek wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu. Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę J. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że przyczyną odrzucenia było nieuiszczenie przez skarżącą wpisu sądowego od skargi. Odpis tego orzeczenia doręczono stronie skarżącej w dniu [...] r. (przesyłkę odebrał pełnomocnik pocztowy skarżącej – V. C.). Pismem z dnia [...] r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi dowiedziała się z ww. postanowienia. Podniesiono, że podpisana na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej przedmiotowe wezwanie do uiszczenia wpisu, V. C. nie przekazała skarżącej powyższego wezwania. Odpowiadając na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi skarżąca w piśmie z dnia [...] r. wskazała, że co do zasady stara się sama odbierać adresowaną do niej przesyłkę. V. C. nie przekazała skarżącej wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, a racji braku wspólnego zamieszkiwania skarżąca nie mogła zauważyć, że odebrany przez V. C. list jest do niej adresowany. Skarżąca wskazała, że V. C. oświadczyła, że nie wręczyła skarżącej adresowanej do niej przesyłki pozostawiając ją u siebie w domu, a przesyłka ta z nieznanych przyczyn uległa zagubieniu. Organ administracji publicznej w piśmie z dnia [...] r. wniósł o oddalenie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, ponieważ skarżąca nie uprawdopodobniła w sposób dostateczny braku swojej winy w uchybieniu terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W rozpoznawanej sprawie uznać należy, iż wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., bowiem z oświadczenia skarżącej wynika, że o uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi dowiedziała się z treści postanowienia z dnia 17 czerwca 2016 r. o odrzuceniu z tej przyczyny jej skargi. Odpis postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 11 lipca 2016 r., natomiast wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu do skargi został nadany w Urzędzie Pocztowym w dniu 18 lipca 2016 r. Jednocześnie dokonano uchybionej czynności, czyli uiszczono wpis od skargi. Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo wniesienie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. O braku winy można mówić wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody przezwyciężyć nawet przy użyciu największego wysiłku (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). To na stronie ciąży obowiązek wykazania należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu terminu. Nie chodzi tu o przeprowadzenie szczegółowego postępowania dowodowego, jednakże strona ubiegająca się o przywrócenie terminu winna dołożyć staranności i wysiłku w wyjaśnieniu przyczyn swojego uchybienia (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2009 r. , sygn. akt II GZ 66/09). Zdaniem Sądu wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności przedstawione we wniosku nie uprawdopodabniają dostatecznie, iż do uchybienia terminu do dokonania powyższej czynności doszło bez winy skarżącej w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Wymóg uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, zawarty w art. 87 § 2 p.p.s.a., jest niezbędną przesłanką zasadności wniosku o przywrócenie terminu. W przedmiotowej sprawie zarówno przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, jak i postanowienie tut. Sądu z dnia 17 czerwca 2016 r. zostały odebrane, na podstawie pełnomocnictwa pocztowego, przez V. C. Świadczą o tym zarówno adnotacje umieszczone na zwrotnych potwierdzeniach odbioru powyższych przesyłek, jak i pismo przedstawiciela Poczty Polskiej z dnia [...] r. Podkreślić przy tym należy, że skarżąca nie kwestionuje samego faktu doręczenia adresowanych do niej przesyłek ustanowionemu przez nią pełnomocnikowi pocztowemu, a jedynie wskazuje, że osoba ta, po odebraniu przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, nie przekazała jej skarżącej. Zdaniem Sądu nie można uznać, że wskazywane przez skarżącą okoliczności uzasadniają przychylenie się do wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. To skarżąca udzieliła pełnomocnictwa pocztowego wybierając osobę, która będzie upoważniona do odbioru adresowanej do niej korespondencji. Przyjąć należy, że nie tylko wina samej skarżącej, lecz również innych osób, w tym wyznaczonego przez nią pełnomocnika pocztowego, wyłącza możliwość przywrócenia terminu. Fakt, że pełnomocnik ten zagubił przesyłkę adresowaną do skarżącej obciąża samą skarżącą. W złożonym wniosku o przywrócenie terminu brakuje argumentów przemawiających za rozstrzygnięciem korzystnym dla strony Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd stwierdza, iż w żaden sposób nie zostało w sprawie uprawdopodobnione, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nastąpiło bez winy skarżącej. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.