II SA/Gl 1603/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji w sprawie scalenia nieruchomości w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych Skarżący, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści formularza wynika, że wnioskodawca wspólnie z synem A. Z. prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkując w budynku o pow. 105 m2 i nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. W skład jego majątku wchodzi również nieruchomość rolna o pow. 1700 m2. Źródłem utrzymania się jest świadczenie emerytalne H. Z. w wysokości 1080 zł miesięcznie oraz okresowo otrzymywany dochód z prac dorywczych wykonywanych przez A. Z. w sezonie wiosenno – letnim, jednakże z tego tytułu w roku bieżącym A.Z. nie osiągnął żadnego dochodu. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz.270 – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie posiłkowano się dokumentami nadesłanymi przez skarżących w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 475/13. W oparciu o uzyskane informacje ustalono, że dochód H.Z. odpowiada wartości podanej w druku formularza. Z tego też względu uznano, że zasadnym jest zwolnienie skarżącego ze wspomnianej opłaty, gdyż jej uiszczenie może okazać się dla nich zbyt dużym wydatkiem. Mając bowiem na względzie, że kwota 1080 zł netto miesięcznie musi wystarczyć na zaspokojenie potrzeb dwóch osób i podlega pomniejszeniu o wydatki na media (dostawy wody, energii elektrycznej, odbiór śmieci) w łącznej kwocie około 150 zł, konieczność uiszczenia w wysokości 200 zł w stosunkowo krótkim okresie, a także innych, ewentualnych kosztów sądowych mogłaby okazać się dla wnioskodawcy zbyt daleko idącym obciążeniem. Wobec tego, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.