II SA/Gl 1610/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Protokolant sekretarz sądowy Marta Zasoń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2015 r. sprawy ze skargi "A" S.A. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu oddala skargę. Prezydent Miasta S. decyzją z dnia [...] roku – po rozpoznaniu wniosku "A" odmówił rejestracji pojazdu marki [...]o nr rejestracyjnym [...]i nr [...] W podstawie prawnej tej decyzji organ wskazał art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1137) oraz § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (t.j. Dz. U. 2007. 186. 1322 z późn. zm.), Z uzasadnienia tej decyzji wynika, że wnioskodawca (mimo wezwania przez organ) nie złożył niezbędnych do rejestracji dokumentów, a to karty pojazdu, dowodu rejestracyjnego i tablic rejestracyjnych. Organ otrzymał też z Urzędu Miasta T. odpis postanowienia wydanego przez Prezydenta Miasta T. z dnia [...] roku o odmowie wydania zaświadczenia potwierdzającego dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym oraz karcie pojazdu marki [...] (zaświadczenie o którym mowa w art. 72 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym). Odwołanie od powyższej decyzji złożył wnioskodawca wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W uzasadnieniu odwołania autor podał, że postanowienie Prezydenta Miasta T. z [...] roku zostało zaskarżone do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., a nadto, że wnioskodawczyni złożyła oświadczenie, iż dowód rejestracyjny, karta pojazdu i tablice rejestracyjne nie zostały jej wydane przez zbywcę pojazdu. Wskazała, że w świetle art. 72 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym organ winien sprawdzić czy jego nabywca miał możliwość uzyskania dowodu rejestracyjnego od organu rejestrującego miejsce ostatniej rejestracji, bowiem nie można ograniczać prawa do rejestracji na podstawie zaświadczenia potwierdzającego dane niezbędne do rejestracji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] roku na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu wskazało na art. 72 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, które przewiduje, że rejestracji dokonuje się na podstawie karty pojazdu, jeżeli była wydana (pkt 2), dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany (pkt 5). Oznacza to, że do wniosku o rejestrację te dokumenty powinny być dołączone, a odstępstwa w tym zakresie dotyczą tylko przypadków wymienionych w art. 72 ust. 2 ustawy (w tym przypadku nie zaistniały). Przepisy Prawa o ruchu drogowym znajdują swoje uszczegółowienie w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 roku w sprawie rejestracji i oznaczeń pojazdów. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 4 tego rozporządzenia w celu rejestracji pojazdu właściciel pojazdu, z zastrzeżeniem art. 72 ust. 1a-4 oraz ust. 2-13 i § 3 rozporządzenia przy wniosku o rejestrację składa tablice rejestracyjne, jeżeli pojazd był zarejestrowany. Dalej zwrócono uwagę na przepis art. 72 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym, który przewiduje, że w przypadku zagubienia dowodu rejestracyjnego lub karty pojazdu, zamiast tych dokumentów należy przedstawić zaświadczenie wystawione przez organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji, potwierdzające dane zawarte w zagubionym dokumencie, niezbędne do rejestracji. W tym zakresie wydał postanowienie Prezydent Miasta T. w dniu [...]roku, które jest ostateczne, bowiem SKO w K. postanowieniem z dnia [...]roku stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...]roku. Skoro więc do wniosku o rejestrację, pomimo wezwania nie dołączono niezbędnych dokumentów, odmowa rejestracji jest uzasadniona. Skargę na decyzję SKO złożyła "A". wnosząc o jej uchylenie i dokonanie rejestracji spornego pojazdu lub "o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Prezydentowi Miasta S.". W istocie w skardze kwestionowano odmowę wydania zaświadczenia, o którym mowa w art. 72 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym i zarzucono wąską interpretację art. 72 tego prawa. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o materialną podstawę określoną w art. 72 ust. 1 pkt 2 i 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku – Prawo o ruchu drogowym. Stosownie do art. 72 ust. 1 pkt 2 rejestracji dokonuje się na podstawie karty pojazdu, jeżeli była wydana oraz – art. 72 ust. 1 pkt 5 – dowodu rejestracyjnego jeżeli pojazd był zarejestrowany. Szczegółowe warunki i tryb rejestracji pojazdów określiło rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 roku w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, które w § 2 ust. 1 stanowi, że w celu rejestracji pojazdu właściciel pojazdu (...) składa w organie rejestrującym wniosek o rejestrację pojazdu, do którego dołącza: dowód własności pojazdu, kartę pojazdu, jeżeli była wydana, dowód rejestracyjny, jeżeli pojazd był zarejestrowany oraz tablice rejestracyjne, jeżeli pojazd był zarejestrowany na terytorium RP. Niespełnienie powyższych wymogów skutkuje odmową rejestracji pojazdu. Wracając do art. 72 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym należy stwierdzić, że z przepisu tego wynika, iż dokument w postaci dowodu rejestracyjnego (art. 72 ust. 1 pkt 5) jest niezbędny do zarejestrowania pojazdu, już wcześniej zarejestrowanego. Dotyczy to także karty pojazdu, jeżeli była wydana (art. 72 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym). Dokumenty te powinny być dołączone do wniosku o rejestrację, a ich brak stanowi przeszkodę do rejestracji. Z akt sprawy wynika, że skarżąca w dniu [...] roku złożyła wniosek o rejestrację pojazdu marki [...]. Do wniosku nie dołączyła jednak niezbędnych do rejestracji: karty pojazdu, dowodu rejestracyjnego i tablic rejestracyjnych, wniosek ten nie został uzupełniony (pismo organu z [...]roku). Skoro jest bezsporne, że przedmiotowy samochód był wcześniej zarejestrowany, została dla niego wydana karta pojazdu, a wniosek nie spełniał wymogów prawa, to decyzja zaskarżona odmawiająca rejestracji pojazdu marki [...] jest zgodna z prawem. Istotnie, z art. 72 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym wynika, że w przypadku zaginięcia dowodu rejestracyjnego lub karty pojazdu, zamiast tych dokumentów należy przedstawić zaświadczenie wystawione przez organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji, potwierdzające dane zawarte w zagubionym dokumencie, niezbędne do rejestracji. W aktach sprawy znajduje się postanowienie Prezydenta Miasta T. z dnia [...] roku dotyczące odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym oraz karcie pojazdu samochodu osobowego marki [...]a postanowienie to jest ostateczne wobec stwierdzenia przez SKO w K. postanowieniem z dnia [...] roku uchybienia do wniesienia zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta T. z dnia [...]roku. Oznacza to, że w dacie orzekania o odmowie rejestracji samochodu marki [...]przez organ I instancji ([...]roku) postanowienie z dnia [...]roku nie było ostateczne, jednakże to uchybienie nie miało wpływu na wynik sprawy, a to wobec stwierdzenia przez SKO w K. w dniu [...]roku (a więc przed wydaniem zaskarżonej decyzji) uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...]. Odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, że Sąd nie podziela stanowiska jej autora, że decyzja o odmowie rejestracji spornego pojazdu była przedwczesna. Organy orzekające z zachowaniem zasad postępowania administracyjnego (art. 7, 75 § 1 i 80 kpa) ustaliły bowiem, czemu skarżąca nie przeczy, brak złożenia niezbędnych do rejestracji dokumentów. Pozostałe zarzuty skargi dotyczą w istocie postępowania w sprawie wydania zaświadczenia na podstawie art. 72 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym i winny być podnoszone w innym postępowaniu. Zgodnie bowiem z art. 134 § 1 ppsa Sąd rozstrzyga (skargę) w granicach danej sprawy, a granice te wyznacza zaskarżona decyzja. Z tych wszystkich względów, uznając że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, Sąd na podstawie art. 151 ppsa (t.j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) oddalił skargę. sw