II SA/Gl 1616/14

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata postanawia: 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, 2. ustanowić adwokata dla skarżącej. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, M. P. złożyła do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym oznaczyła, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata. W uzasadnieniu powołała się na skomplikowany charakter niniejszej sprawy oraz na trudną sytuację materialną wywodząc, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku i nie uzyskuje żadnego dochodu, natomiast jedynym źródłem utrzymania jej dwuosobowego gospodarstwa domowego jest renta pobierana przez syna, w kwocie 619,50 zł. Równocześnie strona oświadczyła, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, nieruchomości ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 Euro. Do wniosku skarżąca dołączyła dokumenty źródłowe potwierdzające okoliczności, na które się powołała. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku M. P. należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym (czyli, po myśli art. 245 §2 cytowanej ustawy, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W tym kontekście uznano, że wnioskodawczyni spełniła wymóg warunkujący uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z jej oświadczeń wynika bowiem, iż nie posiada żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Nadesłane wraz z wnioskiem dokumenty źródłowe potwierdzają przy tym, że jest osobą długotrwale bezrobotną, bez prawa do zasiłku (vide: zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w K. z dnia [...]r.) i wraz synem utrzymuje się wyłącznie z jego renty, w kwocie netto zaledwie 619,50 zł (patrz: nadesłane potwierdzenie wypłaty), co nie umożliwia dokonania w zasadzie jakichkolwiek oszczędności. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności uznano, iż wnioskująca wykazała w sposób dostatecznie przekonujący, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów związanych z niniejszym postępowaniem. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., oraz w oparciu o art. 246 §1 pkt 1 tej ustawy.