II SA/Gl 162/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik spr., Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Protokolant Referent-stażysta Joanna Wita, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2010 r. sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie sprzeciwu do zgłoszenia robót budowlanych oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem, wydanym na mocy art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego, Wojewoda [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez A.K. odwołania od sprzeciwu Starosty [...] w sprawie postawienia wiat handlowych, blaszaka (typu garaż), zadaszenia, trzech przyczep campingowych na działce nr [1] przy ulicy [...] w Z. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że decyzją z dnia [...]r. Starosta [...] wniósł sprzeciw wobec planowanych przez A. K. prac budowlanych. W uzasadnieniu wyjaśnił, że w wyniku analizy akt sprawy należy uznać, iż nie został zachowany termin do wniesienia odwołania. Zgodnie z pouczeniem zawartym w kwestionowanym rozstrzygnięciu, termin do złożenia odwołania wynosi czternaście dni od daty jego doręczenia. Wskazał, iż orzeczenie organu pierwszej instancji doręczono stronie skarżącej w dniu [...]r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru popisane przez matkę skarżącego. Zatem ustawowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...]r. Odwołanie opatrzone datą "[...]" oraz nadane w placówce pocztowej w dniu [...]r., należało zatem uznać za wniesione z uchybieniem wskazanego powyżej terminu. Jednocześnie organ stwierdził, iż wprawdzie strona w dniu [...]r. złożyła zażalenie, które potraktowano jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, jednakże odrębnym postanowieniem z dnia [...]r. Wojewoda [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący A. K. zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy i wniósł o jego uchylenie. W uzasadnieniu wyjaśnił, że Wojewoda [...] nie może występować w analizowanej sprawie jako organ pierwszej i drugiej instancji jednocześnie. Dodał także, że nie doręczono mu decyzji w sposób prawidłowy, przewidziany prawem, gdyż korespondencję odebrała jego matka, mieszkająca pod innym adresem. Wyjaśnił, że dopiero po uzyskaniu informacji o odmowie przyjęcia odwołania mógł złożyć wniosek o przywrócenie terminu, co uczynił, wyjaśniając w nim m.in. że w dniach od [...]r. przebywał w C., na dowód czego przedłożył kserokopie biletów lotniczych i rachunków z chińskich hoteli. Dodał, że organ wyższej instancji nie odniósł się w ogóle do tych podniesionych nowych okoliczności. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosząc o oddalenie skargi, przytoczył argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Na rozprawie w dniu [...]r. skarżący podtrzymał skargę, dodając, że matka, która odebrała przesyłkę nie tylko nie mieszka pod wskazanym w sprawie adresem skarżącego, ale także odebrała przesyłkę w innym miejscu. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując niniejszą sprawę zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Nadto trzeba dodać, że sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod względem jego słuszności czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 wymienionej powyżej ustawy rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Przedmiotem kontroli sądowej jest postanowienie Wojewody [...] z dnia [...]r. Nr [...], w którym stwierdzono, że odwołanie od decyzja Starosty [...] z dnia [...]r. zostało przez skarżącego wniesione z uchybieniem terminu. Wskazać trzeba, że warunkiem skuteczności czynności procesowej w postaci wniesienia środka odwoławczego, jest zachowanie ustawowego terminu do jego dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność tego środka, następstwem czego jest ostateczność kwestionowanego rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie (...).O przysługującym stronie prawie i trybie zaskarżenia decyzji strona powinna być pouczona (art. 107 § 1wymienionego Kodeksu). Mając na uwadze wskazaną powyżej regulację należy uznać, że każde, nawet nieznaczne przekroczenie tego terminu stanowi jego uchybienie. W kontrolowanej sprawie z przedłożonych akt administracyjnych wynika, iż decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...]r. zawierającą sprzeciw wobec zamiaru wykonania przez A. K. na działce [1] w Z. robót budowlanych polegających na lokalizacji wiat handlowych blaszanych, została doręczona w dniu [...]r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie jej odbioru, podpisane przez matkę skarżącego. O trybie i terminie wniesienia odwołania skarżący został pouczony w treści decyzji. Odwołanie od tej decyzji sporządzone przez skarżącego osobiście, noszące datę "[...]", nadane zostało w placówce pocztowej w dniu [...]r., co potwierdza pieczęć urzędu pocztowego na kopercie zaadresowanej do Starosty [...], a do kancelarii ogólnej Starostwa Powiatowego wpłynęło w dniu [...] r. Wynika stąd zatem, że odwołanie wniesione zostało z uchybieniem terminu do jego wniesienia, który upłynął dniu [...]r. . Wprawdzie skarżący pismem z dnia [...]r. złożył zażalenie na pismo stanowisko Starosty [...] wyrażone w piśmie z dnia [...]., potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, wskazując okoliczności uzasadniające uchybienie terminu do jego wniesienia, to jednak Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...]r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skoro zatem organ odmówił przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej to konsekwencją było wydanie postanowienia w trybie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego, którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia. Wskazać należy, że w kontrolowanej sprawie organ zachował prawidłową kolejność czynności procesowych, w pierwszej kolejności zasadnie rozpatrując wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Prawidłowo też w ocenie Sądu ustalił i wyliczył datę rozpoczęcia i upływu terminu do złożenia odwołania oraz datę faktycznego jego wniesienia. Należy jednak w tym miejscu zauważyć, że postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, zawiera błędne pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia. Z jednej bowiem strony informuje, że "postanowienie niniejsze jest ostateczne", by zaraz potem pouczyć, iż "stronom służy zażalenie na niniejsze postanowienie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. (...) w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania". Dalej trzeba zaznaczyć, że skarżący zgodnie z pouczeniem złożył zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., który postanowieniem z dnia [...]r. stwierdził jego niedopuszczalność (informacja Wojewody [...] z dnia [...]r. – zob. k.37 akt sądowych). Bezsporne zatem pozostaje, iż w obrocie prawnym nadal funkcjonuje postanowienie Wojewody [...] z dnia [...]r. odmawiające przywrócenia terminu do złożenia terminu. A jeśli tak, to w takim przypadku Sąd dokując oceny jedynie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania, (postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, pozostaje poza granicami rozpatrywanej sprawy), nie może tego faktu pominąć i dokąd istnieje ono w obrocie prawnym nie znajduje podstaw do zakwestionowania zaskarżonego rozstrzygnięcia, jakkolwiek widzi wątpliwości związane z prawidłowością doręczenia sprzeciwu Starosty [...] skarżącemu. Dopóki jednak, co wskazano już powyżej, pozostawać w obrocie prawnym będzie postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, nie można uznać, by kwestionowane rozstrzygniecie było wadliwe. Konsekwencją bowiem odmowy przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest postanowienie wydane na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego, mianowicie postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Sąd w niniejszej sprawie nie może odnieść się do merytorycznych zarzutów skarżącego. Jak wskazano powyżej na zasadzie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), Sąd związany jest granicami sprawy, które w niniejszej sprawie wytycza ostateczne postanowienie organu odwoławczego wydane w trybie wymienionego powyżej art. 134 Kodeksu. Z przytoczonych wyżej rozważań i przyczyn skarga nie mogła zostać uwzględniona i jako taka podlega oddaleniu na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.