II SA/Gl 163/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 28 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. H. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie legalności wykonania określonych robót budowlanych w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego – adwokata P. S. (S.) o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego świadczonego na rzecz skarżącego z urzędu 1) przyznać pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenie za sporządzenie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 lipca 2015 r. w kwocie 295,2 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy), w tym podatek Vat w wysokości 55,2 zł; 2) przyznać pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenie za udział w rozprawie przed Naczelnym sądem Administracyjnym w kwocie 295,2 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy), w tym podatek Vat w wysokości 55,2 zł; 3) przyznać pełnomocnikowi zwrot kosztów dojazdu do Naczelnego Sądu Administracyjnego na rozprawę w wysokości 190,8 zł (sto dziewięćdziesiąt złotych, osiemdziesiąt groszy). Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 1368 – zwanej dalej P.p.s.a. ) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt lit c. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1801) w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w innej sprawie wynagrodzenie radcy prawnego wynosi 480 zł. Zgodnie natomiast z treścią § 21 ust., pkt 2 lit. b cyt. rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – wynagrodzenie pełnomocnika stanowi 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. W realiach niniejszej sprawy będzie to kwota 240 zł, powiększona o należny podatek od towarów i usług (§ 4 ust. 3 rozporządzenia). Oprócz tego, stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. c za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – pełnomocnik może otrzymać 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł – również powiększone o należny podatek od towarów i usług. W niniejszej sprawie pełnomocnik sporządził skargę kasacyjną oraz wziął udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (w dniu 3 sierpnia 2017 r.), stąd też zasadnym było uwzględnienie jego roszczeń w obu tych przypadkach. Przywołane wyżej przepisy, dotyczące stawek wynagrodzenia adwokackiego utraciły moc z dniem 18 października 2016 r., kiedy to w życie weszło rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1714). Jednakże, na mocy § 22 cyt. aktu, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Wobec powyższego, w realiach niniejszej sprawy zastosowanie znalazły stawki obowiązujące w dacie zainicjowania (skargą kasacyjną z dnia [...] r.) postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, które zakończyło się dopiero w dniu 3 sierpnia 2017 r. Na koniec wreszcie zauważyć przyjdzie, że z przywołanego na wstępie przepisu art. 250 § 1 P.p.s.a. wynika, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy może domagać się m.in. zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Tego rodzaju wydatkiem jest w niniejszej sprawie koszt dojazdu pełnomocnika na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, który został udokumentowany za pomocą nadesłanych biletów kolejowych. W związku z powyższym również i w tym zakresie uwzględniono wniosek pełnomocnika przyznając mu zwrot kosztów poniesionych z tego tytułu.