II SA/Gl 1631/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zezwolenia na usunięcie drzew w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy B.T. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł. W odpowiedzi, w piśmie procesowym z dnia 2 listopada 2013 r. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że nie stać go na uiszczenie takiej sumy. Następnie, na wezwanie Sądu, skarżący na druku urzędowego formularza złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Z jego treści wynika, że B. T. prowadzi gospodarstwo domowe wraz z zoną. Skarżący jest właścicielem nieruchomości o pow. 1,18 ha (nieużytki oraz las), a na rachunku bankowym ma zgromadzone 12.000 zł. Źródłem utrzymania się skarżącego i jego małżonki są dochody ze świadczeń emerytalnych uzyskiwane w łącznej kwocie 3200 zł. Pismem z dnia 20 listopada 2013 r. referendarz sądowy wezwał B.T. do uprawdopodobnienia okoliczności dotyczących jego stanu majątkowego poprzez udokumentowanie wysokości dochodów uzyskiwanych przez skarżącego i jego małżonkę oraz udokumentowanie wydatków związanych z utrzymaniem się, tj. kosztów zakupu energii elektrycznej, dostaw wody, gazu, usług telekomunikacyjnych, zakupu lekarstw itp. W odpowiedzi skarżący nadesłał kopie decyzji o waloryzacji emerytur (swojej oraz małżonki) oraz złożył oświadczenie w piśmie procesowym z dnia 1 grudnia 2013 r. odnośnie poziomu i struktury wydatków a także przeznaczenia zgromadzonych środków pieniężnych. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może być udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Oceniając sytuację materialną B. T. przez pryzmat wskazanych wyżej przepisów stwierdzono, że wnioskodawca nie znajduje się w sytuacji materialnej na tyle ciężkiej, aby można było stwierdzić, że jej wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim skarżący wraz z małżonką dysponują stałym źródłem dochodu w wysokości 3152 zł netto miesięcznie. Strona nie uprawdopodobniła w żaden sposób wysokości bieżących kosztów utrzymania, przedstawiając jedynie odręcznie sporządzone zestawienie. Wskazanych tam wydatków nie sposób zidentyfikować, analogicznie nie sposób zweryfikować pozostałych, podanych przez stronę informacji. Skarżący w żaden sposób nie wykazał, że rzeczywiście jego syn jest w bardzo złym stanie zdrowia, który wymaga długotrwałego i kosztownego leczenia, nie wyjaśnił również co rozumie pod pojęciem "zakupu nerki", gdyż co do zasady handel organami na terytorium RP jest niedozwolony. Tymczasem, wezwanie referendarza sądowego o nadesłanie kopii stosownych dokumentów, których analiza pozwoliłaby ustalić poziom oraz strukturę ponoszonych wydatków pozostało bez odpowiedzi. Ponieważ dokumentów tych nie nadesłano, stąd też ocena wniosku skarżącego opiera się na szczupłym materiale dowodowym i prowadzi do wniosku, że strona jest w stanie udźwignąć ciężar kosztów sądowych. Biorąc bowiem pod uwagę, że na koszty sądowe, na obecnym etapie postępowania składa się co do zasady wpis od skargi w wysokości 200 zł, a podane przez skarżącego bieżące koszty utrzymania (opłaty za energię elektryczną, dostawy wody i odbiór ścieków, a także zakup lekarstw) oscylują na poziomie około 800 zł uznano, że kwota pozostająca do dyspozycji wnioskodawcy z powodzeniem pozwoli mu na opłacenie kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu jego rodziny. Mając na względzie wszystkie przywołane wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 i § 3 p.p.s.a., w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.