II SA/Gl 1639/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Dziuk, , , po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. C. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 24 października 2025 r. nr 010070/680/9082895/2023 w przedmiocie świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Decyzją z dnia 24 października 2025 r. o numerze wskazanym w sentencji niniejszego postanowienia Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: Prezes ZUS) utrzymał w mocy decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 20 października 2023 r. o odmowie przyznania Z. C. (dalej: skarżąca) prawa do świadczenia wychowawczego na dziecko na okres świadczeniowy od 1 czerwca 2022 r. - 31 maja 2023 r. Decyzja Prezesa ZUS wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi została doręczona skarżącej dnia 24 października 2025 r., co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy urzędowego poświadczenia doręczenia (UPD). Dnia 1 grudnia 2025 r. Z. C., reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na ww. decyzję Prezesa ZUS. . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt. 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skoro zaskarżona decyzja organu została doręczona skarżącej w dniu 24 października 2025 r., to trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upłynął z dniem 24 listopada 2025 r. Oznacza to, że złożona w dniu 1 grudnia 2025 r. skarga wniesiona została z uchybieniem terminu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., skargę, jako spóźnioną, należało odrzucić.